26.7 C
Tirana
E premte, 24 Korrik 2026
[ Arkivi ] përmban shkrime nga vitet [ 2009-2015 ] dhe [ 2016-2021 ], ndërsa [ 2003 – 2009 ] (në html)
Kreu Letërsi IRHAN JUBICA (Poezi shqip-gjermanisht)

IRHAN JUBICA (Poezi shqip-gjermanisht)

0
Irhan Jubica

PREMTIM

Pa mbarue andrrën
E kthimit n’dhè lulesh
Rana ka vdekë

Q’prej asaj kohe
I pari za
Ti
I vetmi
Por sonte
Mos guxo me më ringjallë

Varkë e vogël

Harrue i kam
Përrallat
E tekat e jetës
Por ajo çka duket
Fundi im nuk asht

Nuk ke si ikë

Jam Nili
I thamë
Mbas miliona jetësh

VERSPRECHEN

Ohne den Traum
von der Rückkehr ins Land der Blumen zu vollenden,
ist der Sand gestorben.

Seit jener Stunde
der erste Laut
Du.
Der einzige.
Doch heute Nacht
wage es nicht, mich wiederzubeleben,

kleines Boot.

Vergessen habe ich
die Märchen
und die Launen des Lebens.
Doch was du siehst,
ist nicht mein Ende.

Du kannst nicht entkommen.

Ich bin der Nil,
ausgetrocknet
nach Millionen Leben.


VONË

Vonë
Tash asht vonë

Edhe për me nisë
Edhe për me mbarue

Asht vonë
Për me dashtë
Për me urrye gjithashtu

M’kanë mbetë pak gjana
Vocrrake
Aq pak
Sa i mbështjell
Brenda një lëkure të kalbun
Molle

Dashunia
S’asht ma e gjelbërt

ZU SPÄT

Spät.
Es ist zu spät.

Sowohl um anzufangen
als auch um zu enden.

Zu spät
um zu lieben,
um zu hassen.

Mir sind nur wenige Dinge geblieben.
So wenige.
So klein.
Ich könnte sie
in die Haut eines faulen Apfels
wickeln.

Die Liebe
ist nicht mehr grün.


RELIEV

Heshtave t’shikimit tand të lirë
Prej hane
Shpirti i natës mbetun

Në ty thërrmohen
Pëshpëritjet e pajeta
T’një gëzimi vetues
Dhe detit të përgjumun
Heshtjes
Kujtime zjarresh shuhen

Në kasollen e paçati të yjeve
Djepit të një oktapodi
Andrra njiqelizorësh
Mëkon nji perlë

Dëshirat janë andrra zogjsh
Të pagojë

RELIEF

An den Speeren aus Mondlicht
deines freien Blicks
blieb die Seele der Nacht.

In dir zerfallen
das leblose Geflüster
einer aufblitzenden Freude,
und im schlummernden Meer
der Stille
erlöschen Erinnerungen an Feuer.

In der dachlosen Hütte der Sterne
nährt eine Perle
in der Wiege eines Oktopusses
die Träume der Einzeller.

Wünsche sind Träume
stummer Vögel.


DASHUNIA E PARË

Nadjeve
Një plep i gjatë
I fryente diellit me u ndezë

DIE ERSTE LIEBE

Abends
blies ein hoher Pappelbaum in die Sonne,
damit sie entflamme.


NJERIU QË ECTE SHPEJT

E di çka ka me ndodhë

Jam dëshmitar i epokës s’fundosun
N’oqeanin e heshtun t’çmendunisë pa cak

U plaka tue pritë shiun
Por era ma ka tretë vorrin tim
N’përhumbjen apokaliptike
T’rève t’thinjuna

Ikja jote s’ka me qenë ndodhi

Krishti ka thanë se nuk don me u ringjallë
Ma

DER MENSCH, DER SCHNELL GING

Ich weiß, was geschehen wird.

Ich bin Zeuge eines versunkenen Zeitalters,
im stillen Ozean des grenzenlosen Wahnsinns.

Ich bin alt geworden, während ich auf den Regen wartete,
doch der Wind hat mein Grab verweht,
in der apokalyptischen Verlorenheit
ergrauter Wolken.

Deine Flucht wird kein Ereignis sein.

Christus hat gesagt, dass er
nicht mehr auferstehen will.

Përktheu në gjermanisht / Aus dem Albanischen ins Deutsche übersetzt von
Ferdinand Laholli

© Jubica & Laholli

K O M E N T E

Ju lutem, shkruaJ komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaJ emrin tuaj këtu

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.