Ëndrra e kaltër

0
1093
Fatmire Duraku

Fatmire Duraku

Ëndrra e kaltër

Fati është zog krahë thyer
Nuk e pret e ai bie nga qielli
I plagosur rëndë

I lëviz vetëm pak sytë
Dridhet i frikësuar i lagur ngjak

Bie dhe degë e vjetër e rrapit
E tëra në flakë nga vetëtima
Ç` fati i thyer i zogut të zemrës
Në përpëlitje ta mund qiellin

Gjë që s` bëhet pa përfunduar
Afër dheut të freskët të varrit
Në cilin varrosa ëndrrën e kaltër

Në të njëjtën çast mbiu tërfili
Me katër fletë dhe flutura ra në qiri
Ja ky është pashmangshëm fati
Dhe djegia në zjarrin e qiellit

II

Zot a mund të jetë kjo porta
Në të cilën duhet të trokas sonte
Për t`u parë sy më sy me fatin
Që as e njoh e as më njeh

Vetëtima do të kap degën e plepit
Do të shpërthejë bubullima
Dhe uji do t`i mbetet në fyt
Ëndrrës që ka fshehur fytyrën

Pëlcet prapë rrufeja e më bie dore tërfili
Flaka shpërthen në rrapin e vjetër
Gjëmon rëndë Natyra

Zogj të trembur ngrihen qiellit

Ta harroj portën në të cilën trokas
Apo të ngul këmbë të shihem me fatin
Që ja shfaqet si një flutur në shi
Çdo gjë duket kaq e lehtë
E është më e rëndë se pritja

III

Trokas prapë në portë të kullës
Një trokitje e lehtë një trokitje e rëndë
E pres e pres të hapet porta

Asgjë nuk dëgjoj vetëm brenda meje
Përsëritet me jehonë trokitja
E ik përplaset mbi brigje shpirti
Mbi hone të ëndrrës së verbër

A është fati zog krah plagosur në stihi

Trokas prapë trokas në portë të vetvetes
E as përgjigje e hije e tërfilit me katër fletë
Vetëm heshtje dhe hije dhe pritje
Zogun krahë thyer nga e rrah shiu

Dhe dhembja ime e vogël nën rrufe

K O M E N T E

Ju lutem, shkruaJ komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaJ emrin tuaj këtu

Kjo uebfaqe përdor Akismet, për të ulur spam. Mëso se si procesohen të dhënat e komentit tuaj.