Ceuta është një qytet spanjoll që ndodhet në Afrikë

Alma Lama

Ceuta është një qytet spanjoll që ndodhet në Afrikë, në bregdetin e Marokut, përballë Ngushticës së Gjibraltarit. Ka rreth 85.000 banorë. Nuk kufizohet me asnjë shtet evropian: kufizohet vetëm me Marokun. Kufiri nuk është një kufi mes shteteve evropiane.

Mijëra persona, kryesisht marokenë, kaluan pikën kufitare të Tarajalit duke anashkaluar barrierat: hynë në ujë dhe mbërritën me not.
Ceuta i kërkoi Madridit shpalljen e gjendjes së jashtëzakonshme kombëtare dhe dërgimin e ushtrisë.

Qeveria spanjolle u përgjigj se nuk mund të shpallë gjendjen e jashtëzakonshme për një çështje migratore dhe dërgoi forca ushtarake për ruajtjen e rendit publik dhe për operacionet e shpëtimit.

Ndërkohë, Spanja dhe Maroku ranë dakord për riatdhesimin urgjent të personave që kishin hyrë në mënyrë të parregullt.
Kjo valë migratore erdhi dhjetë ditë pas 20 korrikut, kur Pedro Sánchez shkoi në Algjer për të zyrtarizuar normalizimin e marrëdhënieve me Algjerinë.

Algjeria është rivali historik i Marokut.

Prandaj shtypi spanjoll ngriti pyetjen: bëhet fjalë për një sinjal diplomatik apo për një krizë migratore më vete?
Nuk do të ishte hera e parë. Në maj të vitit 2021, rreth 8.000 persona hynë në Ceuta brenda dy ditësh, ndërsa kontrollet nga ana e autoriteteve marokene ishin, në praktikë, zbutur.

Sipas Madridit, kjo ishte një hakmarrje për faktin se Spanja kishte lejuar trajtimin në një spital spanjoll të Brahim Ghali, udhëheqësit të Frontit Polisario. Tensionet u ulën pasi Spanja mbështeti planin maroken të autonomisë për Saharanë Perëndimore, duke u rreshtuar me qëndrimin e Mbretit të Marokut. Pra, është një skenar që është parë edhe më parë.

As Spanja dhe as Maroku nuk e konfirmojnë interpretimin se bëhet fjalë për një formë shantazhi.
Maroku ia atribuoi këtë valë rrjeteve kriminale.
Ministria e Jashtme e Spanjës i ka cilësuar marrëdhëniet me Marokun si “të shkëlqyera”.

Disa analistë flasin për sjellje që synojnë gjetjen e një zgjidhjeje diplomatike.
Megjithatë, ekzistojnë edhe faktorë që nuk kanë lidhje me diplomacinë.

Një vendim i Gjykatës Supreme të Spanjës, i datës 8 korrik, ndalon kthimet e menjëhershme të personave që mbërrijnë nga deti.
Me fjalë të tjera, kjo nuk do të thotë se të gjithë do të qëndrojnë. Do të thotë se çdo rast duhet të shqyrtohet individualisht, me një dosje dhe me një vendim të arsyetuar.

Ka nga ata që e interpretojnë këtë kohë si një presion ndaj një kryeministri të izoluar: Sánchez është në konflikt me Uashingtonin për refuzimin e objektivit të NATO-s prej 5% të PBB-së, të cilin e ka cilësuar “të paarsyeshëm dhe kundërproduktiv”, si edhe me Izraelin pas njohjes së Palestinës dhe masave lidhur me armët. Megjithatë, këtu hyjmë në fushën e hipotezave.

PO ITALIA ÇFARË KA THËNË?
Se po shqyrton “pezullimin e hapësirës Schengen me Spanjën”.
Çështja e parë: Schengeni nuk është një marrëveshje dypalëshe mes Romës dhe Madridit, nga e cila mund të përjashtohet një shtet.
Ai zbatohet në 25 nga 27 shtetet anëtare.

E vetmja gjë që një shtet mund të bëjë është të rivendosë përkohësisht kontrollet në kufirin e vet të brendshëm.

A mund të bëhet kjo?

Përgjigjja është po, por duhet të ekzistojë një kërcënim serioz për rendin publik ose sigurinë e brendshme; masa duhet të jetë e jashtëzakonshme, e domosdoshme, proporcionale dhe me afat të caktuar.

Për më tepër, ajo duhet t’i njoftohet Komisionit Evropian, Parlamentit Evropian, Këshillit dhe shteteve të tjera anëtare.

Por këtu, sipas autorit të këtij teksti, qëndron paradoksi, madje edhe mashtrimi ndaj qytetarëve: Italia dhe Spanja nuk kanë kufi të përbashkët, prandaj kontrollet do të kishin efekt vetëm për disa fluturime dhe tragete, ndërsa ata që organizojnë lëvizje të parregullta mund të kalojnë përmes Francës.

Tani që dimë se çfarë po ndodh në të vërtetë, a mund të shmangim, që të na hedhin hi syve?