[ Libra NëLinjë ]
Pështjellim, shkundullimë e hallakamë
Re në qiell e në kokën time
Furtunë e vullkan…
Në fund të pranverës dielli shkrumbonte
Ftohtë!
As dielli më s’bënte dritë
M’u errësuan sytë…
Nëpër mjegull dallova mezi
Ndjellakeqen, Urën-kufi
Autobusi zhurmonte, rrotat rrotullonte
Heshtje
Heshtje varri!
Frymë pa frymëmarrje!
Udhëtoja e s’dëshiroja, ëndërroja e mallkoja
Përpara, në pikë të ditës
Errësirë, mall e lot shtesë
Pas Urës e pas shpinës:
Robëri, qëndresë e shpresë…
Tek Ura e Merdarit
Nisja për mërgim: 1 qershor 1994
Dërgoi për publikim, Arif Ejupi, gazetar
