Frikacakët
Kam njohur shumë frikacakë,
në fjalë duken burra të fortë;
flasin gjatë si delegatë,
por zemra u dridhet në çdo portë.
Kur rreziku u del përpara,
heshtin, fshihen, bëhen hi;
mos u beso fjalëve të tyre,
se trimërinë e kanë veç në sy.
Ka pa shkollë e ka me shkollë,
veshur bukur e mendjehollë;
por ditën kur kërkohet burrëria,
zhduket maska, del ligështia.
As i ndërgjegjshëm, as i përgjegjshëm,
veç fjalë të mëdha e premtime bosh;
kur vjen koha për të qëndruar,
largohen pa lënë asnjë shenjë.
Frikacak në fis e në mexhlis,
me shokët rri e të përqesh;
por kur stuhia troket te dera,
është i pari që ikën me vrap.
Prandaj dalloni njerëzit mirë,
mos u mashtroni nga çdo zë;
frikacakët s’janë për punë,
as për shokë në ditë të vështirë.
Se shoku provohet në stuhi,
jo në tavolina e biseda kot;
trimëria nuk bërtet me fjalë,
por matet me vepra në këtë botë.
21.07.2026


