18.2 C
Tirana
E mërkurë, 18 Nëntor 2026
[ Arkivi ] përmban shkrime nga vitet [ 2009-2015 ] dhe [ 2016-2021 ], ndërsa [ 2003 – 2009 ] (në html)
Kreu Artikuj DREJTËSI PËR ARLINDËN, JO KOKË TURKU PËR POLITIKËN

DREJTËSI PËR ARLINDËN, JO KOKË TURKU PËR POLITIKËN

3
Arlinda Zekaj

Autore:
Elife LUZHA

Pas vrasjes makabre të Arlinda Zekajt, gjithnjë e më shumë po vërehen tendenca që kërkesa legjitime për llogaridhënie të shfrytëzohet si mjet për të goditur kundërshtarët politikë.

Nuk ka dyshim se vrasjet e grave në Kosovë kanë marrë përmasa shqetësuese, prandaj zemërimi i shoqërisë dhe kërkesa për përgjegjësi e llogaridhënie janë më se të kuptueshme. Megjithatë, kjo nuk do të thotë se, për ta qetësuar zemërimin publik, me patjetër duhet të gjendet një “kokë turku”.

Më 26 shtator 2026, Qeveria e Kosovës, në kuadër të reformave në drejtësi, miratoi projektligjin për Byronë Shtetërore për Verifikimin dhe Konfiskimin e Pasurisë së Pajustifikueshme, dhe që nga ajo kohë, kritikat dhe sulmet politike ndaj Ministres së Drejtësisë janë shtuar, sikur ajo të ishte përgjegjëse për çdo veprim apo mosveprim të gjyqtarëve, prokurorëve dhe zyrtarëve policor.

Natyrisht, kjo nuk do të thotë se institucionet përkatëse duhet të përjashtohen nga përgjegjësia dhe llogaridhënia. Përkundrazi, çdo dështim institucional duhet të hetohet, çdo përgjegjësi duhet të sqarohet dhe secili që nuk i ka përmbushur detyrat e veta duhet të mbajë përgjegjësi.

Por, në asnjë rrethanë, nuk duhet të lejojmë që paragjykimet dhe interesat politike të na e mjegullojnë gjykimin, që ai të diktohet nga interesat e ditës, apo që drejtësia të shndërrohet në instrument të përplasjeve politike.

Askush nuk duhet të jetë mbi përgjegjësinë për shkak të pozitës politike apo institucionale, por askush nuk duhet as të shpallet fajtor vetëm pse është vënë në shënjestër të një fushate politike. Drejtësia duhet të jetë e paanshme: as të garantojë pandëshkueshmëri për shkak të pushtetit, as të lejojë që paragjykimet t’i zëvendësojnë provat.

Mbetemi me shpresë që drejtësia për Arlindën të vihet në vend dhe që rasti i saj të mos shndërrohet në një betejë politike, por të shërbej si thirrje e qartë për zbardhjen e së vërtetës, vënien para përgjegjësisë të fajtorëve dhe forcimin e institucioneve që e kanë për detyrë ta mbrojnë jetën dhe sigurinë e qytetarëve.

3 KOMENTE

  1. Znj Elife,
    E lexova shkrimin e Juaj dhe veçova vetëm fjalinë:

    “Megjithatë, kjo nuk do të thotë se, për ta qetësuar zemërimin publik, me patjetër duhet të gjendet një “kokë turku”.
    *
    Mendoj se kjo fjali e juaja është e pakuptimtë dhe për të nuk gjendet as “kokë turku”, as “kokë shqiptari”
    Po ashtu mendoj se me ju pyet “dikush”, çka nënkupton me ketë fjali, nuk di se çfarë do t’i thoni?!

    Shënim: Idioma franceze (Tête de turc): Në frëngjisht, fraza përkthehet fjalë për fjalë si “koka e turkut”, por idiomatikisht do të thotë një kokë turku ose një djalë që bie (dikush i shënjestruar padrejtësisht për fajësim ose ngacmim).

  2. Lexova “Shënimin” dhe bëj pyejte, ti a jeton në Francë në Kosovë, apo…?
    Përse përdorë shprehje të huaja qe s’kanë lidhje me shqipën, as që janë në përkim me gjëndjen faktike?! Që janë ofenduese për
    Pra të shprehurit “një kokë turku” është ofenduese për turqit që dijnë shqipën.
    Si të duket Ty me shkruar një turku “një kokë arnauti”

    PS!
    Unë kam dhënë KOMENT në shprehjën (pa vend) në shkrimin e Elifës! Dhe kam pritur përgjigje nga ajo.

    Shënim: Ismet, nuk e di a të kthen përgjigje Elifja, por termi ‘kokë turku’ (syndebuk në danisht) ka kohë që ekziston politikisht, dhe e paska prejardhjen nga frëngjishtja. /AÇ

  3. Termi ”kokë turku”

    Ky term e ka origjinën tek besimi hebraik, me të cilin, sipas një rituali biblik të gjitha mëkatet hebraike faleshin dhe transferoheshin te një cjap.
    “Dërgimi i dikujt në shkretëtirë” vjen nga rituali i lashtë i Dhiatës së Vjetër të Biblës. Sipas këtij rituali, një herë në vit, të gjitha mëkatet e njerëzimit vendoseshin mbi një cjap.
    Fjala “kokë turku” u shpik nga studiuesi protestant William Tyndale. Tyndale e përktheu tekstin origjinal hebraik “ez ozel” si “cjapi që shkon”, gjë që i dha jetë fjalës “cjapi i shlyerjes” dhe më vonë termit “kokë turku”.
    Në librin e Levitikut, Kapitulli 16, populli i Izraelit udhëzohet se si të përgatitet për Shlyerjen. Uniteti i familjes dhe komunitetit ishte aq i rëndësishëm saqë, një herë në vit, ata duhej të merrnin dy cjepër, një për t’ia sakrifikuar Perëndisë dhe një për t’i “vënë të gjitha mëkatet”. Cjapi i zgjedhur dëbohej në shkretëtirë për të qetësuar frymën e ligë, duke i marrë me vete të gjitha mëkatet, mosmarrëveshjet, debatet dhe dhimbjet. Ky ritual inkurajonte besimtarët “për një fillim nga e para” dhe “le të përpiqemi të bëjmë më mirë këtë herë”!
    Përtej besimit biblik, koncepti është thellësisht psikologjik. Duke i detyruar besimtarët të fillojnë përsëri dhe përsëri nga e para, rituali biblik nuk bën asgjë tjetër veçse i mban njerëzit e një grupimi ose komuniteti të dënuar me mjerimin e pakënaqësisë.

K O M E N T E

Ju lutem, shkruaJ komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaJ emrin tuaj këtu

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.