ME NJË KA ZGJEDHE NUK LËROHET ARA E BABAIT

0
309
Kalosh Çeliku

NGA KALOSH ҪELIKU

(Armët historike)

Unë, nuk ika. U arratisa në Shkup
Pas grave. E, as pas partive politike:
U dalldisa librave. Poezisë. Lirisë
Dëllinjave, strukur te “Parku i grave.

Unë, nuk u arratisa: as në Prishtinë
Pas Grave besnike. Vendeve punës:
Po, pas librave. Poezisë. Dashurisë.

Unë, nuk u arratisa pas grave. Xhadive
Po, pas librave. Dijes. Armëve historike…

(Burri grave)

E di, do të thoni: shumë gra besnike
Dhe, sa pak burra. Mike. Poezi.
Po. Dihet, pata edhe xhadi në jetë
Shterpa, që nuk lindin dot poezi.
Por vetëm: Urrejtje. Thashetheme.

Vërtetë, sa shumë gra besnike. Xhadi
E, sa pak burra mejdani. Mike. Poezi.
Nuk e përplas më kokën për muri
Nuk i trembem Koronavirusit.
Pandemisë me pashterkë të kuqe
Aqmëpak, Vaksinës politike rusit…

(Derrat e egër)

Deti më sulet me dallgë
Unë, dal në breg. Diell.
Edhe, shtrihem në rërë
Gratë fshehin bereqetin:
Derrat e egër mos i hanë.

Dardhat, presin Vjeshtën
Unë, gati për Dimër.
Dardhat e egra. Buta:
I ha me raki rrushi. Verë.

Eh, Lumi. Deti. Oqeani
Sikur, të ishin raki rrushi.
Shkaku, se: nuk më ngiu:
Lumi. Deti. As, Oqeani…

(Gjuhë gjumi)

Politikanët dalin në ekran
Dhe, flasin gjuhën e gjumit.
Nuk shohin ëndrra. Lule
Natën flasin jerm Xhindet.
I hudhin karrige më karrige
Pak para agimit. Diellit:
I strukin nëpër kabinete.

Dhe, shohin ëndërr Lirinë
Qafë për qafe me Xhadinë…

(Hutini)

E la çerdhen majë lisi. Qytetin
Dhe, iku nga Katundi:
Larg rrëmujës. Rrëmetit.
Pulat e pritën me duartrokitje
Gjelat hipën mbi gardh.

Gjeli, përderisa këndon këngë
Hutini heq valle me pulat…

(Shuhen e ndizen)

Një llambë tavoline. Drite
Përnatë, shuhet. Dhe, ndizet.
Pasmesnate, i delë gjumi
Lugat. Që, rrokullis kusi
Dhe, hanë tinarët me tlynë.

Ah, sikur të ishte Nana gjallë
Vërtetë, do përmbyste tinarë.
Vetëmse: Unë, nuk kam lopë
Dhenë. Kusi, ti mjel nën hije
Dardha gorrice.”Përrua Thane”…

(Ehë – ehë)

Ehë. Ehë, mbeta fillkat vetëm
Me Kryengritësin. Raki Rrushin:
Dhe, Poezinë. Ikën gratë. Miket
U dalldisën librave, në bibliotekë.

Kutadi, Unë. Ndoshta gjetën burra
U martuan me lexuesit e mi besnik:
Gratë besnike, që ikën nga Poeti…

(Me një ka zgjedhe nuk
lërohet ara e Babait
)

Im Bir vjen. Dhe, do të më qerasë
E di, ai: Unë, moti rri nën Rrap:
Hije. Mike me Dy shtama verë
Matanë, tavolinës një i marrë.

Im Bir, thotë: porosite një teke
Jo! Ara, nuk lërohet me një ka:
Po, dy qe zgjedhe. Para, një kalë.

Arat e Babait, nuk lërohen me një ka
Po, me dy qe zgjedhe. Dhe, një kalë…

(Në bregdet përcjell
e pres anije
)

Në bregdet përcjell udhëtarë
E pres anije nga Larg. Larg.
Mëkat. Nuk zbret Ti Mike
Deti me dallgë. Unë, gjallë.

Anija mes Deti. Unë, në breg
Larg. Larg. Ditë. Muaj. Vite.

Nuk zbret Ti. I bie not Detit…

(Stolisje me bukuri)

Mike, Ti po plakesh përditë
Përnatë. Veten sheh në pasqyrë.
E pyet me zë si te Epërhitura:
Pasqyrë, kush është më e bukura?

E, ajo të përgjigjet: Laydi Di
Zemrohesh. E thyen copë-copë.
Mike, nuk ka faj pasqyra
As, Laydi Di. Po, ne të Dy.

Plakemi. Stolisemi me Bukuri…

(Tomi i Riu)

Dalldiset. Kërcen nëpër dhomë
Luan me top. Dhe, gris librat.
Lapsat m’i derdh nëpër dhomë
Kakë. Cil, edhe shtratin tim.

Tom, i them: Rri, në Kopësht
Kakës, je. Cilko. Rrugaç:
Qanë, pas dere: E hap, hynë.

Shshsht! Jashtë, erdhi Daci Zi…

(Hajdutja Di)

Vite e vite ma vodhi Dashurinë
Lirë e shita Veten. Poezinë
Librave, në Bibliotekë. Librari:
Dy shtama verë. Dy qe. Një kalë.
Arat e Babait lëroj. Mbjell farë.

E mashtruam njëri – tjetrin
Me poezi. Libra. Dashuri:
Bregliqe. Det. Dhe, male.

Përderisa, nuk the: Muzë jeTi
E Unë, Poezi Nate me Hënë…

(Poezia xheloze)

Barkas më hyri në dhomë
E, u struk në shtrat. Natën.
Tha: Sonte, flej me Mike!
Jo! Poezia është xheloze
Qeshi. Po, unë jam Poezia.

Atëherë, nuk ka problem
Zhvishu! Hiqi simbolet:
Alegorinë. Ironinë. Stilin.

Lakuriq e shtriva mbi tavolinë…

K O M E N T E

Ju lutem, shkruaJ komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaJ emrin tuaj këtu

Kjo uebfaqe përdor Akismet, për të ulur spam. Mëso se si procesohen të dhënat e komentit tuaj.