[ Libra NëLinjë ]
Melisa Braci
NĂ« tempullin e dikurshĂ«m tĂ« fjalĂ«s, aty ku dialektika: pĂ«rplasje sublime qĂ« lind tĂ« vĂ«rtetĂ«n duhet tĂ« ishte busulla e diskursit publik, sot mbretĂ«ron njĂ« regji cinike e mjerimit moral. Edi Rama ka shpikur njĂ« zhanĂ«r qĂ« do tĂ« turpĂ«ronte çdo moralist klasik: “Eksorcizmin me proksi”. Nuk Ă«shtĂ« frika ajo qĂ« e mban Kryeministrin larg foltores pĂ«rballĂ« Sali BerishĂ«s, por njĂ« arrogancĂ« patologjike qĂ« e konsideron llogaridhĂ«nien si njĂ« stĂ«rmundim “nĂ«n nivelin e tij”. Si njĂ« regjisor i fshehur pas kuintave, ai ka instaluar nĂ« arenĂ« njĂ« kordon “foshnjash” tĂ« laboratorit tĂ« Rilindjes, tĂ« cilĂ«t moralin e kanĂ« thjesht njĂ« aksesor opsional pĂ«r t’u kĂ«mbyer me njĂ« buzĂ«qeshje tĂ« padronit.
Shpërfaqja e këtyre të rinjve në foltoren e Parlamentit është një vetëvrasje estetike e paralajmëruar. Shohim djem e vajza që sapo kanë lënë bankat e shkollës, të cilët në vend që të artikulojnë vizionin e një Shqipërie që nuk ikën, janë shndërruar në mburoja prej mishi e kocke për rehatinë e shefit. Nuk ka asgjë më të trishtueshme, më antishkencore dhe më anti-etike sesa një i ri që pranon të bëhet ventrilokist i vrerit të diktuar. Ata lëvizin buzët, por zëri që del prej tyre është ai i WhatsApp-it të Kryeministrisë. Ata edukatën dhe klasin e këmbyen me servilizmin, duke harruar se një i ri që nuk rebelohet ndaj skriptit, është plakur shpirtërisht përpara se të mësojë alfabetin e dinjitetit.
Ironia therĂ«se qĂ«ndron te “freskia” e tyre e rreme. KĂ«ta fĂ«mijĂ« tĂ« rritur me qumĂ«shtin e propagandĂ«s guxojnĂ« ta quajnĂ« BerishĂ«n “tĂ« vjetĂ«r”, ndĂ«rkohĂ« qĂ« gjuha e tyre Ă«shtĂ« mĂ« e mykur se mesjeta e errĂ«t. NdĂ«rsa lideri i opozitĂ«s, me gjithĂ« peshĂ«n e viteve, mbron me zĂ«rin e tij njĂ« qĂ«ndresĂ« organike, kĂ«ta “modernĂ«” janĂ« thjesht kufoma morale nĂ« shĂ«rbim tĂ« pushtetit. Ata flasin pĂ«r tĂ« ardhmen me njĂ« fjalor qĂ« do tĂ« turpĂ«ronte çdo standard qytetar, duke provuar se klasi nuk blihet me emĂ«rime, por fitohet me integritet; njĂ« monedhĂ« qĂ« nĂ« tregun e Rilindjes nuk ka asnjĂ« vlerĂ«.
Rama refuzon BerishĂ«n sepse Ă«shtĂ« shumĂ« mĂ« e lehtĂ« tĂ« dĂ«rgosh kĂ«ta “vrasĂ«s estetikĂ«” tĂ« lehin nĂ« foltore pĂ«r tĂ« mbuluar skandalet korruptive, sesa tĂ« mbrosh me argumente njĂ« pushtet qĂ« po kalbet. NjĂ« lider qĂ« fshihet pas “kukullave” tĂ« tij nuk tregon forcĂ«, por njĂ« varfĂ«ri shpirtĂ«rore qĂ« paralajmĂ«ron perĂ«ndimin e etikĂ«s. KĂ«ta tĂ« rinj pa shtyllĂ« kurrizore, qĂ« sot pranojnĂ« tĂ« jenĂ« pĂ«shtyma e huazuar e RamĂ«s mbi kundĂ«rshtarin, nesĂ«r do tĂ« jenĂ« mbetjet e radhĂ«s politike sapo “Mjeshtri” tĂ« ketĂ« nevojĂ« pĂ«r njĂ« imazh tĂ« ri. Dallimi mbetet i qartĂ«: njĂ«ra palĂ« tenton tĂ« ruajĂ« dinjitetin e fjalĂ«s, tjetra Ă«shtĂ« thjesht njĂ« maskaradĂ« arrogante qĂ« ka humbur rrugĂ«n drejt moralit.
