[ Libra NëLinjë ]
Kolec P. Traboini
Studentja që sfidoi Hitlerin dhe u përball me gijotinën.
Në Gjermaninë naziste, të folurit hapur kundër Adolf Hitlerit do të sillte pa asnjë ekuivok, burgosje, torturë ose vdekje. Gjithsesi në të gjithë diktaturat të vjetra të reja që ka parë bota shihej dhe shihet e njëjta procedurë e dhunës barbare të pushtetarve të paskrupullt ndaj mendimit të lirë, veçmas kundër të rinjve të guximshëm.
Studentja Sophie Scholl ishte vetëm njëzet e një vjeç kur zgjodhi t’i rezistonte regjimit nazist – jo me armë, por me fjalë të shtypura. Guximi i saj e bëri atë një nga figurat më të paharrueshme të rezistencës gjermane.
E lindur në vitin 1921, Sophie u rrit në një familje që vlerësonte besimin, të mësuarit dhe mendimin e pavarur. Ashtu si shumë gjermanë të rinj, ajo fillimisht iu bashkua organizatave rinore naziste. Por, ndërsa pa persekutimin, brutalitetin dhe shtypjen e lirisë nga regjimi, besimet e saj ndryshuan. Ndërsa studionte në Universitetin e Mynihut, ajo u përfshi në një grup të vogël studentor rezistence të njohur si Trëndafili i Bardhë.
Trëndafili i Bardhë shpërndau fletëpalosje duke i nxitur gjermanët të kundërshtonin diktaturën naziste. Grupi dënoi krimet e regjimit dhe u bëri thirrje qytetarëve të zakonshëm të refuzonin bindjen pasive. Anëtarët e tij besonin se edhe nën një qeveri totalitare, njerëzit kishin një përgjegjësi morale për të folur hapur.
Më 18 shkurt 1943, Sofia dhe vëllai i saj Hans sollën kopje të fletëpalosjes nr. 6 të grupit në Universitetin e Mynihut. Ata i shpërndanë fletpalosjet në të gjithë ndërtesën e universitetit. Ndërsa arritën në galerinë e sipërme, Sofi shtyu një grumbull të mbetur fletëpalosjesh mbi kangjella, duke i hedhur ato në atriumin poshtë. Një kujdestar universiteti pa se çfarë ndodhi dhe i raportoi ato te autoritetet.
Vëllai dhe motra u arrestuan nga Gestapo.
Gjyqi i tyre u zhvillua vetëm katër ditë më vonë para Gjykatës Popullore Naziste, të kryesuar nga Roland Freisler. Procedurat ishin të shkurtra dhe të kontrolluara rreptësisht. Sofia, Hansi dhe kolegu i tyre anëtar i Trëndafilit të Bardhë, Christoph Probst, u dënuan për tradhti dhe u dënuan me vdekje. Vendimi nuk ofroi asnjë mundësi për apel.
Më 22 shkurt 1943, të tre u ekzekutuan në burgun Mynih-Stadelheim me gijotinë – një metodë e ndryshme nga karrigia elektrike, skuadra e pushkatimit ose varja e të njohura si dënime ekstreme në histori.
Sofia ishte njëzet e një vjeç. Ekzekutimi i saj u krye vetëm disa orë pasi gjykata shpalli dënimin e saj.
Regjimi nazist shpresonte ta heshtte Trëndafilin e Bardhë, por fletëpalosjet e tij mbijetuan. Kopjet u kontrabanduan jashtë vendit, u riprodhuan dhe më vonë u shpërndanë mbi Gjermani nga avionët aleatë. Mesazhi i grupit arriti shumë larg e përtej sallave të universitetit ku anëtarët e tij kishin rrezikuar jetën e tyre për herë të parë.
Historia e Sofia Scholl mbahet mend jo sepse ajo mbante pushtet politik ose komandonte një ushtri, por sepse zgjodhi të kundërshtonte padrejtësinë kur duke vepruar kështu, ajo mbartte një dënim pothuajse të sigurt me vdekje. Rezistenca e saj mbetet një shembull i fuqishëm i guximit moral nën diktaturë veçanërisht për rininë studentore, pjesa më vitale e kombeve.
Përgatiti:
Kol Shkodrani
Pantheon Info.
