Mendime që bëjnë dritë tërë jetën (9)

Nga Ismet M. Hasani

U R T I . P O E T I K E (9)

KRENARIA KOMBËTARE

Jam krenar që jam shqiptar,
Aq më tepër- Kosovar’
krenohëm me kombin e historinë,
derdhëm gjak – fituam lirinë!

Jam njeri me plot gëzim,
andaj ju lutëm për mirëkuptim
Dhe pranoni këtë mendim
unë i takoj popullit tim.

Me ju dhe unë – jemi shqiptarë,
Prandaj ndihemi shumë krenar.
T’i tregojmë botës njerëzore,
i ruajm traditat e vjetra popullore.

Jemi si popull më i vjetër
historia e ka të shënuar në letër.
sis çdo popull tjetër
edhe né e treguam në vepër.

Unë tash gjëndem në Mërgim,
me padeshirë lëshova vendin tim
vendi gjëndej nën okupim
s’e di prej kuj e patëm dënim?!
***

J E T A

Jeta i ngjanë një lumi i cili fillon i vockël e gjatë
rrugës në te derdhën prrocka e derdhje tjera dhe
lumi bëhet i madh, e kur të derdhet në det apo oqean
humbët i tëri, saqë edhe emrin e ndërron;
Jeta dhe bota nuk mund të ndryshohën, pa ndryshuar
vetveten.

Jeta është ndryhim i përhrshëm,
Nuk ekziston as fillimi as fundi!
Ekziston vetëm çarku i lëvizjës,
i lëvizjës dhe i përvojës së materiës.

Jeta, kurrë nuk është statike,
nuk është e gozhduar,
nuk eshtë e ndalur,
çdo çast është giithmonë i ri.

Jeta i gjason anijës kozmike
ku prej fillimit,
çdo gjë shënohet,
e në fund ai shkrim lexohet
(kutia e zezë)
Gjithë frymën e artit të jetës,
ia lejojë mendjës, trupit, ndjenjave…
Të çlirohën, të kuptojnë,
të kuptojnë arsyen e së vërtetës.

Bashkë me lindjën,
e kemi fituar të drejtën,
të jetojmë jetën,
të gjithë do të bindën.
***

Duhet ditur e tërë njerëzia
Pjesë e jetës është edhe PLEÇNIA.

AH PLEÇNI, AH PLEÇNI

Ndryshe, ndryshe m’dyket f’tyra
kisha dasht me m’rrejtë pasqyra
kisha dashtë kohën me e ndal
mos me i pa vijat (rrudhat) në ball.
Ah pleçni, ah pleçni
kund ilaç s’u gjet për ty,
të gjithë kanë qejf me jetue gjat’
e askush nuk don me u plakë!
Ah pleçni, ash pleçni!?
kund ilaç s’u gjet për ty,
të gjithë kanë qejf e jet’ gjat’
e askush nuk do’ me u plak’
T’ish kjo koha e rinis’
si “sahati” me u kurdis’
t’kisha dijtë çka me bâ vet
kisha ndejt’ veç 20 vjeç.
t’kisha dijt’ çka me bâ vet!
kisha ndejt veç 20-të vjeç
A pleçni, ah pleçni
kush ilaç s’u gjet për ty
t’kisha dijt’ shka me bâ vet
kisha ndejt’ veç 20 vjeç.
Ndryshe isha, ndryshe jam,
çka kam pas’ ma nuk i kam,
As hasreti si dikur,
vetëm zemra s’plaket kurr’
As hasreti si dikur
vetëm zemra s’plaket kurr’
Ah pleçni, ah pleçni!
kush ilaç nuk gjet për ty
krejt kanë qejf me jetu’ gjat’
as kërkush nuk don me u plak’.
Ah pleçni, ah pleçni,
kush ilaç nuk gjet për ty,
krejt kan’ qejf me jetu’ gjat
as kërkush nuk don me u plak’.