Lura, një magji turistike e lënë në harresë

Nga Gëzim Loka

Lura është një nga pasuritë më të çmuara natyrore të Shqipërisë. Me bukuritë e saj të rralla, Liqenet e Lurës, pyjet, peizazhet mahnitëse dhe ajrin e pastër malor, ajo përfaqëson një potencial të jashtëzakonshëm për zhvillimin e turizmit malor, ekologjik dhe kulturor. Është një vend që ka gjithçka për t’u kthyer në një destinacion të preferuar për vizitorët vendas dhe të huaj. Megjithatë, pavarësisht këtyre pasurive, Lura vijon të mbetet larg zhvillimit turistik që meriton.

Përfundimi i rrugës së Lurës është një hap i rëndësishëm, që krijon mundësi reale për të shfrytëzuar resurset turistike të zonës. Ajo që dikur ishte një pengesë e madhe për udhëtarët, sot mund të shërbejë si një urë lidhëse mes bukurive të natyrës dhe vizitorëve që duan t’i zbulojnë ato. Por një rrugë, sado e rëndësishme, nuk mjafton për të ndërtuar një destinacion turistik.

Ajo që i mungon sot Lurës janë projektet konkrete, investimet dhe mbështetja institucionale për ta kthyer këtë potencial në një realitet të prekshëm.

Mungojnë projekte për krijimin e pikave të informimit turistik, shtigjeve të mirëorganizuara për ecje, hapësirave të përshtatshme për pushim, strukturave të mikpritjes, promovimit të trashëgimisë kulturore dhe produkteve lokale. Mungon një strategji e qartë që ta lidhë bukurinë natyrore me ekonominë e zonës, duke krijuar mundësi punësimi dhe të ardhura për banorët.

Lura nuk ka nevojë për premtime të pafundme, por për projekte të menduara mirë, të financuara dhe të zbatuara. Ka nevojë për institucione që ta shohin jo thjesht si një zonë të largët malore, por si një pasuri kombëtare që mund të kontribuojë në zhvillimin ekonomik të vendit. Investimi në turizëm nuk do të thotë të cenosh natyrën, por ta mbrosh atë përmes një zhvillimi të qëndrueshëm, ku ruajtja e mjedisit dhe mirëqenia e komunitetit ecin së bashku.

Për banorët e Lurës, zhvillimi turistik do të thotë më shumë mundësi për të jetuar e punuar në vendlindje, për të ruajtur traditat, për të promovuar produktet vendase dhe për t’u dhënë të rinjve një arsye më shumë për të mos u larguar. Për Shqipërinë, do të thotë të vërë në funksion një pasuri natyrore që mund të tërheqë vizitorë gjatë gjithë vitit, nëse shoqërohet me infrastrukturë plotësuese, shërbime cilësore dhe promovim të vazhdueshëm.

Është e vështirë të pranosh që një zonë me bukuri të tilla të mbetet ende në pritje, ndërkohë që potenciali i saj është i dukshëm për këdo që e viziton. Me perjashtim të disa bizneseve private, hotele e bujtina, nuk ka asgjë tjetër që të tregoj  se po vihet dorë në Lurë. Duhet një master plan, ku të përfshihen të gjithë treguesit dhe mundesitë reale që turizmi luras të leviz fuqishëm nga pika e ngrirjes.

Rruga tashmë ka krijuar një mundësi. Tani duhet vullneti, vizioni dhe mbështetja për të ecur përpara.

Lura nuk është e varfër në pasuri natyrore; ajo është e varfër në projekte që i japin vlerë kësaj pasurie.

Prandaj, është koha që institucionet përgjegjëse, pushteti vendor dhe qendror, si dhe të gjithë aktorët që mund të kontribuojnë, të bashkojnë përpjekjet për hartimin dhe financimin e projekteve konkrete turistike. Çdo projekt i realizuar me përgjegjësi është një investim jo vetëm për Lurën, por edhe për ekonominë, turizmin dhe të ardhmen e zonës.

Lura nuk kërkon privilegje. Ajo kërkon vëmendjen, mbështetjen dhe mundësinë që meriton. Rruga tashmë është hapur, por mbetet të hapet rruga e zhvillimit, përmes projekteve që i japin jetë turizmit dhe e kthejnë këtë pasuri natyrore në një burim mirëqenieje për komunitetin.

Mos ta lëmë Lurën të jetë vetëm një bukuri që admirohet, por një mundësi që zhvillohet. Sepse një rrugë që të çon drejt natyrës merr kuptimin e plotë vetëm kur pas saj vijnë investimet, projektet dhe vizioni për të ndryshuar dhe ecur përpara me projekte konkrete.