[ Libra NëLinjë ]
Nga Asllan Dibrani – Luani
23 shtator 2026
Rasti i Vlora Hysenit tashmë nuk mund të shihet vetëm si biografi e një zyrtareje të lartë. Ai është kthyer në një çështje që ngre pyetje serioze për mënyrën se si shteti shqiptar përzgjedh njerëzit që vendos në krye të institucioneve më të ndjeshme të sigurisë.
Më 30 qershor 2021, presidentja Vjosa Osmani dhe kryeministri Albin Kurti e shkarkuan Hysenin nga posti i zëvendësdrejtoreshës së AKI-së. Arsyeja konkrete nuk u bë publike. Në vendimin zyrtar, megjithatë, asaj i rikujtohej shprehimisht detyrimi për ruajtjen e informacioneve të klasifikuara dhe se zbulimi ose mosruajtja e tyre përbënte vepër penale.
Pra, kronologjia ta jep vetë satirën:
Prishtina i tregoi derën, Tirana i dha çelësat e kasafortës.
Vetëm dy vjet më vonë, më 3 prill 2023, presidenti Bajram Begaj e emëroi Vlora Hysenin drejtuese të SHISH-it, pas propozimit të kryeministrit Edi Rama. Në atë kohë Rama e argumentoi propozimin me përvojën dhe reputacionin e saj profesional.
Këtu lind pyetja që meriton përgjigje:
Çfarë dinte Tirana për rrethanat e largimit të saj nga drejtimi i AKI-së?
A kërkoi informacion nga institucionet e Kosovës? A pati verifikim të posaçëm sigurie? A u kërkuan referenca institucionale?
Sepse SHISH-i nuk është një ndërmarrje ku mund të thuhet: “Ta provojmë njëherë”. Është institucioni ku fjala sekret nuk është metaforë.
Sot çështja është bërë edhe më serioze. Më 22 shtator 2026, me kërkesë të SPAK-ut, Gjykata e Posaçme caktoi ndaj Hysenit masën “arrest në shtëpi” dhe pezullimin nga detyra në kuadër të hetimeve të lidhura me dosjen “AKSHI”. Raportimet mbi njoftimin e SPAK-ut përmendin dyshime për “zbulimin e akteve ose të dhënave sekrete” dhe “përkrahjen e autorit të krimit”. Këto mbeten akuza dhe dyshime në hetim, jo vendim përfundimtar për fajësi.
Dhe këtu ironia bëhet e hidhur.
Në vitin 2021, në dokumentin e largimit nga drejtimi i AKI-së përmendej posaçërisht ruajtja e informacionit të klasifikuar. Në vitin 2026, një prej dyshimeve në Shqipëri lidhet përsëri me të dhëna sekrete.
Kjo nuk provon se shkarkimi i vitit 2021 ishte bërë për të njëjtën arsye. Dokumenti publik kosovar nuk jep motiv konkret dhe çdo pretendim më i fortë do të ishte spekulim.
Por pyetjen politike nuk e zhduk dot askush:
Si arriti një zyrtare e larguar nga drejtimi i inteligjencës së Kosovës të vendosej pak më vonë në krye të inteligjencës së Shqipërisë?
Këtu Edi Rama nuk mund të trajtohet thjesht si spektator. Ai nuk është gjykatës dhe nuk mund t’i atribuohet përgjegjësi penale për veprimet e një vartëseje pa prova. Por propozimi për emërimin e saj erdhi prej tij, ndaj pyetja për cilësinë e verifikimit politik dhe institucional është legjitime.
Nëse do ta përmblidhnim me tri replika:
Kosova: “Nuk vazhdon më në këtë post.”
Shqipëria: “Mirë se erdhe në krye të SHISH-it.”
SPAK-u: “Tani kemi disa pyetje.”
Deri këtu mund të qeshësh.
Pastaj kujtohesh se po flasim për sekrete shtetërore, shërbime inteligjence dhe siguri kombëtare — dhe e qeshura të ndalet.
Askush nuk duhet shpallur fajtor pa vendim gjykate. Por as politika nuk duhet ta përdorë prezumimin e pafajësisë si perde për të mos shpjeguar vendimet e veta.
Sepse përgjegjësia penale është personale.
Përgjegjësia për një emërim të nivelit më të lartë shtetëror është edhe politike.
Dhe kjo është pyetja që mbetet mbi tavolinë:
Kush e kontrolloi kontrolluesin?
Asllan Dibrani – Luani
23 shtator 2026
