Andrra e jetës

Oh jetë e shej’t e pa jetueme
Ujvarë gëzimi qi bjen mbi mue
N’heshtjen teme plot me mallë

Sa herë për ty mue m’ze mêrzia
E m’shtrëngon malli i shkretë
I dalldis hallet n’motmote t’mia

Mes parrizi veç ty t’kërkoi
Edhe n’Ferr ku m’djegë ky zjarr
Parajsë e imja qi n’ty jetoi

Rrahjet e zemrës porsi sahati
Ty t’shikoi kur qel havaja
Siikur dy lule qi ka Dynjaja

N’krahrorin tand un tuj pushue
N’ftyrën tande un gjej qetësi
Aty ku dhimbje ka pushue

Kush t’tha moj qi nuk të due
N’buzt e tua ku ndjej freski
Zemrên tande me banue

Ujdhesë g’zimi qi m’ban me rrnue
Qi m’frymëzon çdo gja n’hava
Erëmirë ti rrno me mue

Frymëmarrja jote porsi floriri
Qi tretë çdo gja nëpër dynja
Njashtu si un porsi qiriri

Ti qi jetën mu ma ke trazue
Dashninë tonë na tuj kërkue
Harrnuem fort n’degë.t’jetës

N’ty andrroi kur m’qel sabahi
Edhe akshami kur t’maroi
Edhe n’idhnim edhe kur g’zoi

T’ledhatoi ambël pa pik mëshire
Me plot epshe e me plotë hire
Gjersa klithma t’gjej qetësi

T’pres me ardh n’amshime t’mia
T’pres ty me m’ba derman
Përtej andrrave qi ka dashnia

Tuj shetitun n’kopsht t’dashnis
Pa ty s’e di a m’ze akshami
N’lule t’bukura t”dashunise

Qysh prej dritës qi ka ndriçue
Edhe hana qi ka dal n’qiell
Dynjanë teme e ka krijue

N’ty menoi kur qel sabahi
N’ty kërkoi shnet e jetë
Përtej etjes sē pashueme

Pres me shekuj e pres me dit’ë
Tuj shetitun n’muej e n’vjet
N’skaj t’dynjasë kam me t’kërkue

ARGJIRO UKIMERI
(ARGJIRO’OUI)