(Kushtuar dajës tim, Shemsi Zeneli (1950-2023)
i cili ndërroi jetë më 4 mars 2023 në Nju-Jork, SHBA.)
Qëkur ike, s’jam më ai që isha.
Flisnim çdo ditë, të dy,
tretur në dhe të huaj.
Kujtonim hanin dhe themelet e tij,
ngjitur me Kapi.
Kohët me shtrëngata
që shumëherë na kishin ndërprerë hapat.
Kujtonim netët me hënë,
kur zhvishnim misrin.
Kujtonim ditët në malet e Sharrit
dhe lisat e gjatë.
Kujtonim zonjën e shtëpisë,
që, vakt e pa vakt,
shtronte sofrën me bukë.
Kujtonim udhën,
shtruar me hekur e zjarr,
me qivurin, plumb mbi supe.
Kujtimet na i ndërpreu
vdekja jote e parakohshme,
përtej Atlantikut.
E unë, me mallin për ty,
sillem vërdallë brigjeve të Lemanit,
si zog krahthyer.
Flas me ty çdo ditë
dhe lus Zotin
të takohemi të gëzueshëm e faqebardhë.
Kjo botë
na shkoi lot e mall.
Arif Ejupi
Gjenevë, 4 mars 2026











