[ Libra NΓ«LinjΓ« ]
Isuf B. Bajrami
Ka njΓ« tΓ« vΓ«rtetΓ« qΓ« asnjΓ« pushtet nuk mund ta fshijΓ«, asnjΓ« propagandΓ« nuk mund ta zbehΓ« dhe asnjΓ« forcΓ« nuk mund ta mposhtΓ«:
ZΓ«ri i popullit Γ«shtΓ« themeli mbi tΓ« cilin ngrihet Γ§do demokraci.
Kur njΓ« qeveri fillon tΓ« ketΓ« frikΓ« nga qytetarΓ«t e saj, nuk Γ«shtΓ« populli ai qΓ« ka ndryshuar. ΓshtΓ« pushteti qΓ« ka humbur rrugΓ«n.
Kur protesta quhet kΓ«rcΓ«nim, kur kritika shpallet armiqΓ«si dhe kur mendimi ndryshe trajtohet si faj, nuk po mbrohet demokracia. Po dobΓ«sohet ajo. Sepse demokracia nuk jeton nga heshtja. Ajo merr frymΓ« nga liria e qytetarΓ«ve pΓ«r tΓ« folur, pΓ«r tΓ« kundΓ«rshtuar dhe pΓ«r tΓ« kΓ«rkuar llogari.
Populli nuk del nΓ« rrugΓ« pΓ«r tΓ« rrΓ«zuar shpresΓ«n. Del nΓ« rrugΓ« sepse shpresa nuk mund tΓ« jetojΓ« aty ku mungon drejtΓ«sia. Del nΓ« rrugΓ« sepse askush nuk mund t’i kΓ«rkojΓ« njΓ« qytetari tΓ« heshtΓ« pΓ«rballΓ« padrejtΓ«sisΓ«, varfΓ«risΓ«, pabarazisΓ« apo mungesΓ«s sΓ« dinjitetit.
Nuk ka britmΓ« mΓ« tΓ« fortΓ« se ajo e njΓ« qytetari qΓ« ndien se nuk po dΓ«gjohet.
Nuk ka heshtje mΓ« tΓ« rrezikshme se ajo qΓ« lind nga frika.
Dhe nuk ka humbje mΓ« tΓ« madhe pΓ«r njΓ« qeveri sesa dita kur pushon sΓ« dΓ«gjuari popullin qΓ« e solli nΓ« pushtet.
Historia nuk mban mend gjatΓ« ata qΓ« ndΓ«rtuan mure mes vetes dhe qytetarΓ«ve. Historia kujton ata qΓ« patΓ«n guximin tΓ« dΓ«gjonin edhe zΓ«rat qΓ« nuk u pΓ«lqenin.
AsnjΓ« karrige nuk Γ«shtΓ« mΓ« e fortΓ« se ndΓ«rgjegjja e njΓ« kombi.
AsnjΓ« zyrΓ« nuk Γ«shtΓ« mΓ« e madhe se shpresa e njΓ« tΓ« riu.
AsnjΓ« vulΓ« shtetΓ«rore nuk vlen mΓ« shumΓ« se loti i njΓ« prindi qΓ« lufton Γ§do ditΓ« pΓ«r tΓ« mbajtur familjen.
Sepse shteti nuk janΓ« godinat. Nuk janΓ« zyrat. Nuk janΓ« titujt.
Shteti janΓ« njerΓ«zit.
JanΓ« punΓ«torΓ«t qΓ« ngrihen para agimit.
JanΓ« mΓ«suesit qΓ« edukojnΓ« brezat.
JanΓ« mjekΓ«t qΓ« shpΓ«tojnΓ« jetΓ«.
JanΓ« fermerΓ«t qΓ« ushqejnΓ« vendin.
JanΓ« tΓ« rinjtΓ« qΓ« Γ«ndΓ«rrojnΓ« njΓ« tΓ« ardhme nΓ« ShqipΓ«ri dhe jo larg saj.
JanΓ« pensionistΓ«t qΓ« meritojnΓ« respekt pas njΓ« jete tΓ« tΓ«rΓ« pune.
Ata janΓ« ShqipΓ«ria.
Dhe askush nuk ka tΓ« drejtΓ« ta trajtojΓ« ShqipΓ«rinΓ« si armike vetΓ«m sepse kΓ«rkon tΓ« dΓ«gjohet.
Pushteti nuk Γ«shtΓ« kurorΓ«. Nuk Γ«shtΓ« pronΓ«. Nuk Γ«shtΓ« privilegj.
Pushteti Γ«shtΓ« njΓ« amanet qΓ« populli ta beson pΓ«r njΓ« kohΓ«. Ai nuk tΓ« pΓ«rket pΓ«rgjithmonΓ«. Ai mbahet vetΓ«m pΓ«r aq kohΓ« sa respekton ata qΓ« ta kanΓ« dhΓ«nΓ«.
NΓ« Γ§astin kur pushteti fillon tΓ« besojΓ« se Γ«shtΓ« mΓ« i madh se qytetari, ai ka nisur tashmΓ« rΓ«nien e tij morale. Sepse Γ§do pushtet qΓ« largohet nga populli, pΓ«rfundon i vetmuar pΓ«rballΓ« historisΓ«.
ShqipΓ«ria nuk ka nevojΓ« pΓ«r mΓ« shumΓ« zhurmΓ«, por pΓ«r mΓ« shumΓ« dΓ«gjim. Nuk ka nevojΓ« pΓ«r mΓ« shumΓ« arrogancΓ«, por pΓ«r mΓ« shumΓ« pΓ«rulΓ«si. Nuk ka nevojΓ« pΓ«r udhΓ«heqΓ«s qΓ« kΓ«rkojnΓ« duartrokitje, por pΓ«r drejtues qΓ« fitojnΓ« besimin me punΓ«, drejtΓ«si dhe pΓ«rgjegjΓ«si.
Le ta kujtojmΓ« gjithmonΓ«:
Pushteti kalon.
Karriget ndryshojnΓ«.
Emrat zΓ«vendΓ«sohen.
Por populli mbetet.
Dhe pΓ«r sa kohΓ« ekziston demokracia, do tΓ« mbetet njΓ« e vΓ«rtetΓ« qΓ« nuk ndryshon kurrΓ«:
Pushteti i vΓ«rtetΓ« nuk Γ«shtΓ« ai qΓ« buron nga frika.
Pushteti i vΓ«rtetΓ« Γ«shtΓ« zΓ«ri i popullit.
Vendi i LekΓ«s, 03.07.2026
