
Isuf B. Bajrami
Epopeja e UÇK-së është një nga kapitujt më të ndritshëm dhe më të lavdishëm të historisë sonë kombëtare, një moment kur historia u shkrua me gjakun, guximin dhe sakrificën e bijve dhe bijave më të mirë të popullit shqiptar. Ajo nuk është vetëm një kujtim i së kaluarës, por një kushtrim i përhershëm që jehon në ndërgjegjen tonë kombëtare, duke na kujtuar se liria është amanet i shenjtë dhe përgjegjësi e çdo brezi.
Në ato ditë të rënda të historisë sonë, kur populli ynë përballej me padrejtësi dhe shtypje, u ngrit një forcë e pathyeshme shpirtërore që buronte nga dashuria për atdheun dhe besimi në të ardhmen. Djemtë dhe vajzat e Kosovës u bënë një trup i vetëm për të mbrojtur dinjitetin dhe të drejtën për të jetuar të lirë në tokën e tyre. Emrat e heronjve dhe dëshmorëve tanë u bënë gurë themeli të lirisë që sot e gëzojmë.
Në qendër të kësaj epopeje qëndron figura e komandantit legjendar Adem Jashari dhe qëndresa heroike e Jashari family. Në marsin e vitit 1998, gjatë ngjarjeve tragjike të njohura si Prekaz Massacre, familja Jashari zgjodhi rrugën e nderit dhe të sakrificës. Ata qëndruan të palëkundur përballë dhunës dhe padrejtësisë, duke dëshmuar se dashuria për lirinë mund të jetë më e fortë se frika dhe më e madhe se vetë jeta.
Nga Prekazi u ngrit një kushtrim që nuk mund të ndalej më. Ai kushtrim u përhap në çdo qytet, në çdo fshat dhe në çdo zemër shqiptari. Ai u bë zëri i lirisë, zëri i një populli që kishte vendosur të mos jetonte më në robëri. Sakrifica e familjes Jashari u shndërrua në një flakë shprese që ndriçoi rrugën drejt çlirimit dhe mobilizoi një popull të tërë për të qëndruar i bashkuar përballë sfidave të historisë.
Sot, duke përkujtuar këtë epope të lavdishme, ne përulemi me respekt dhe mirënjohje të thellë para të gjithë atyre që sakrifikuan për lirinë: dëshmorëve që ranë në altarin e atdheut, invalidëve të luftës që mbajnë ende plagët e sakrificës, veteranëve që qëndruan në vijën e parë të betejës dhe të pagjeturve, mungesa e të cilëve mbetet një plagë e hapur në ndërgjegjen tonë kombëtare.
Por kjo epope nuk është vetëm histori e sakrificës. Ajo është edhe histori e shpresës. Është dëshmi se edhe në momentet më të errëta të historisë sonë, populli shqiptar ka gjetur forcën për t’u ngritur, për të qëndruar dhe për të besuar në një të ardhme më të drejtë dhe më të lirë.
Prandaj sot, përveçse kujtojmë të kaluarën, ne shikojmë edhe drejt së ardhmes. Brezat që vijnë duhet ta mbajnë gjallë kujtesën e kësaj sakrifice dhe ta shndërrojnë atë në motiv për të ndërtuar një shoqëri më të drejtë, më të fortë dhe më të bashkuar. Liria për të cilën u flijuan kaq shumë jetë duhet të ruhet me përgjegjësi, me unitet dhe me përkushtim ndaj vlerave të drejtësisë, paqes dhe zhvillimit.
Le të mbetet Epopeja e UÇK-së një dritë udhërrëfyese për çdo brez. Le të jetë një kujtesë e përhershme se kur një popull është i bashkuar rreth idealit të lirisë, asnjë pengesë nuk është e pakapërcyeshme.
Lavdi komandantit legjendar Adem Jashari!
Lavdi familjes emblematike Jashari!
Lavdi të gjithë dëshmorëve të kombit dhe luftës çlirimtare të UÇK-së!
Qoftë e përjetshme kujtesa për sakrificën e tyre dhe qoftë e ndritur e ardhmja për të cilën ata u flijuan.
Vendi i Lekës; 05.03.2026











