Një jetë e ndërprerë në lulëzim

(Në kujtim të Dr. Bajram Krasniqit)

Vdekja të mori tinëzisht,
pa paralajmërim,
të ri fare, të ri.

Ishe i pasionuar pas leximit
dhe studimit.
Qyshkur ishe normalist, u paraqite
me shkrime e studime
në gazetat dhe revistat tona.

Çdo germë e hedhur në letër
nga dora jote
e kishte hijeshinë
dhe ëmbëlsinë e saj.

Ishe fjalëmbël e i dashur;
me ne ndaje
gjithçka që kishe.

Kur morëm lajmin se na le,
ndërmjet lotësh
mallkuam 9 nëntorin
e asaj vjeshte të brishtë,
që na solli dhembje e pikëllim.

Humbëm mësuesin
dhe studiuesin e gjuhës latine
të gjimnazit në Besianë,
që me dashuri e ngrohtësi
shpjegonte thëniet e Homerit
të lashtësisë
dhe ato të Homerit tonë të ri,
At’ Gjergj Fishtës.

Pate fat të hidhur, të ngjashëm
me atë të Migjenit,
hapat e të cilit i ndiqje
me fanatizëm e përpikëri.

Vdekja e parakohshme
jua ndërpreu hapin
mu në kohën
kur deshët të ngjiteshit
në majat e Olimpit.

Të kujtojmë me mall
dhe me falënderim të përjetshëm.

Mësuesi ynë
i fjalëve magjike
dhe i veprave
të qëndisura me fije ari.

Arif Ejupi
Gjenevë, 9 nëntor 1996