NË KOPSHTIN ZOOLOGJIK

SHEFQET DIBRANI – poezi shqip-gjermanisht

NË KOPSHTIN ZOOLOGJIK

Sa herë që shkoj në kopshtin zoologjik
Më shtohet admirimi për kafshët e egra
Po aq më shtohet dhembja për njeriun
Që tallet egërsisht me to

Ato vazhdojnë qetë, qetë
Jetën që ua caktoi njeriu
Ai që shkroi edhe Kartën e të Drejtave për Liri
Me tela gjembaçë rrethuar

Ai perandor i përhershëm
Ka shtrirë nbi jetët e tyre
Edhe të drejtën e talljes
Kurse ushqimin ua mat me peshojë

Njeriu di të kërkojë të Drejta e Liri
Po di edhe të shfrytëzojë drejtësinë
E një ligji të lig
Që ua ka verbuar gojën vizitorëve

Andaj jeta është bërë kopsht zoologjik
Me Karta për të Drejta dhe Liri (?!)
Njeriu vepron për përfitime
Edhe kundër ligjit të Natyrës dhe të Zotit

Prandaj o Zot
Vazhdo t’i falësh këta mëkatarë
Që shpikin robërinë e tjetrit
Rrethuar me gjemba vrastarë

IM ZOO

Jedes Mal, wenn ich den Zoo betrete,
wächst meine Bewunderung für die wilden Tiere.
Und ebenso wächst meine Trauer um den Menschen,
der sie so grausam verspottet.

Sie leben weiter, still und leise,
in dem Dasein, das der Mensch für sie bestimmt hat –
derselbe Mensch, der die Charta der Rechte und Freiheiten verfasste
und sie doch mit Stacheldraht umgab.

Dieser ewige Kaiser
nimmt sich ein Leben lang das Recht,
sich über sie zu erheben und zu belächeln,
während er ihr Futter mit kalter Waage misst.

Der Mensch versteht es, Rechte und Freiheiten zu fordern –
und ebenso versteht er,
die Gerechtigkeit eines bösen Gesetzes zu beugen,
das selbst die Zuschauer zum Schweigen bringt.

So ist das Leben selbst zu einem Zoo geworden,
mit Eintrittskarten für Rechte und Freiheiten.
Der Mensch handelt zu seinem eigenen Vorteil,
sogar gegen das Gesetz der Natur und gegen Gott.

Darum, o Gott,
vergib diesen Sündern weiterhin,
die die Knechtschaft anderer ersinnen,
umgeben von tödlichen Dornen.

Përktheu në gjermanisht / Aus dem Albanischen ins Deutsche übersetzt von
Ferdinand Laholli