Ç’më shikon ashtu
Ti atje dhe unë këtu
Ç’dreqin ke që më shikon
Sikur gjithë botën e sundon
I vure shqelmin dashurisë
Përdore harresën e mizorisë
Bukuria jote më verboj
Zemra jote s’më dashuroj
Më binde s’e më dashuroje
Dhe nga gëzimi sa nuk fluturoje
Tani vuaj e qaj me lot
Aktrimin tënd s’ta kuptova dot
Natyrshëm më rrëshket loti
Çfarë lojrash luan zoti
Si të ma kuptoje hallin
Kur ti lidhe kontratë me djallin
Me le të mbytem në lot
Si kur për mua nuk kishte zot
Foton tënde në dhomë e mbaj
Jastëkun me lot çdo natë laj
Të kam ndjekur rrugëve pambarim
S’e ashtu më thoshte shpirti im
Kam kaluar male e dete
Ti paske qënë mister më vete
Misterin tënd s’e kam kuptuar
Paske qënë aktore e talentuar
Unë ende të dashuroj
Ndaj s’kam zemër të të mallkoj
Provo të më djegësh
Me flakë rrufeje
Shiko sa i dobët
Jam unë ndaj teje
Jam i dobët e pranoj
S’e kaq shumë të dashuroj
Ti je gonxhe trëndafili
Zemra po më digjet si vaj kandili
Eja në krah të të mbaj
Të të shoh dhe më s’do të qaj
Të kam falur a më kupon
Të dashuroj a më beson
(Autori i poezisë)
(Leo Nika)
(Datë 16 shkurt 2026)











