Poezi nga Rexhep Çullhaj
I Ndershmi Ah,
sa e bukur do të ishte kjo botë,
sikur i ndershmi të ishte shumicë!
Do të mbillej besim në çdo vatër,
e shpresa do të çelte pa frikë.
Sot shpesh më duken pak në numër,
si yje që ndriçojnë në errësirë;
herë shtohen, herë veniten,
por drita e tyre nuk shuhet kurrë.
I ndershmi s’ka nevojë për lavde,
as zë të lartë, as bujë kot;
argumenti është arma e tij,
e vërteta shoku më besnik në botë.
Ai ecën krenar në çdo udhë,
me ballin lart e shpirtin e pastër;
lë pas gjurmë që koha nuk i tret,
si gur themeli për një jetë më të ndershme.
Lum ai që ka një të ndershëm prijës!
Punon i qetë, me zemër të lirë;
ku sundon drejtësia dhe ndërgjegjja,
aty lulëzon puna me dëshirë.
Të ndershmit nuk kërkojnë përplasje,
nuk ushqehen me zhurmë e mashtrim;
se zhurma shuhet si tymi në erë,
ndërsa e vërteta mbetet përjetim.
Kudo që suksesi ngrihet i fortë,
një dorë e ndershme e ka ndërtuar;
edhe kur emri nuk përmendet,
vlera e saj ka triumfuar.
Prandaj u shtofshin të ndershmit,
si rrezet që sjell agimi i ri;
le të mbjellin besë e dashuri,
drejtësi, shpresë e njerëzi.
Se mirësia nuk njeh kufij,
kur zemra me nder rreh çdo ditë;
dhe lavdia më e madhe e njeriut
është të jetojë me ndërgjegje e dritë.
Ngrihuni, o njerëz të ndershëm!
Bota ka nevojë për shembullin tuaj.
Një zemër e pastër ndez mijëra të tjera,
dhe vetëm ndershmëria e bën të ardhmen më të bukur.











