Autore:
Elife LUZHA
(Vëllait, Kadriut)
Shtigjeve të mërgimit udhënise vëlla
Me plagën atdhe përvëlitur ndër deje
Ëndrrat si copëza mermeri tinëzisht t’i thyen
E fati t’u rrokullis si gur Sizifi drejt teje
Pirgje brengash kanë brejtur vitet e tua
Dhembja ethshëm të prushon në ballë
Majë qepalle pikëllimi të bulëzon i ithët
Kosova plagë në trup e gjallë
Fushave djerrinë gjarpërinjtë zgavrojnë
Me kukamë qyqesh vajtohet rënia e yjeve
Mbrapshtitë si furtuna uragani përmbytës
Në agshole dite jetën pamundësojnë
Në harkun e kohës dramë pa epilog
Kosova e mira, a thua mbet
Kthehu vëlla kthehu se ajo të pret
Si Itaka Odisenë e vet











