[ Libra NëLinjë ]
Shkruan: Don Fran Sopi
E them nga këndvështrimi im si meshtar i Kishës Katolike të Dioqezës Prizren-Prishtinë, e shoh me shumë respekt dhe bindje fjalën e Atit të Shenjtë, Papës Leoni XIV, kur ai thotë: “Nuk jam politikan, flas për Ungjillin.” Kjo fjali është e thjeshtë, por ka kuptim shumë të madh. Ajo na tregon se Papa Leoni XIV nuk dëshiron të hyjë në debatet dhe grindjet e botës, por të mbetet besnik ndaj misionit të tij: t’u flasë njerëzve për Zotin, për paqen, për dashurinë dhe për pajtimin.
Sot bota është e lodhur nga luftërat, nga urrejtja dhe nga fjalët e rënda. Shpesh njeriu i thjeshtë lihet në harresë. Shumë popuj vuajnë, shumë familje jetojnë me frikë dhe shumë fëmijë rriten në pasiguri. Pikërisht në një kohë të tillë, zëri i Papës dëgjohet si një thirrje e pastër për paqe. Ai nuk flet për përçarje, por për bashkim. Nuk nxit armiqësi, por afrim mes popujve. Nuk e përkrah luftën, por e dënon atë me forcën e së vërtetës ungjillore.
Për ne, si Kishë Katolike, kjo është shumë e rëndësishme. Papa Leoni nuk flet si një udhëheqës i kësaj bote, por si bari shpirtëror i popujve. Ai na kujton se misioni i Kishës nuk është të mbajë anën e forcës, por të mbrojë dinjitetin dhe jetën e njeriut. Kur ai u thotë krerëve të botës: “Jo më luftë”, ai në të vërtetë po mbron jetën, familjen, fëmijët dhe shpresën që Zoti ka vendosur në zemrën e çdo njeriu.
Ndaj si meshtar, e ndiej se kjo fjalë e Papës duhet të pritet me seriozitet dhe me dashuri. Paqja nuk është vetëm një dëshirë e bukur, por është edhe detyrë e krishterë. Nuk mund të themi se e duam Zotin, nëse nuk punojmë për paqen. Nuk mund të flasim për Ungjillin, nëse zemra jonë është e mbushur me zemërim, përbuzje dhe ndarje. Paqja fillon në zemër, në fjalën e mirë, në falje, në durim dhe në respekt për tjetrin.
Në Kosovë, ne e dimë mirë sa e çmuar është paqja. Historia jonë ka kaluar nëpër plagë, lot dhe sakrifica. Prandaj fjala e Papës Leoni XIV për ne nuk është vetëm një deklaratë, por një thirrje e fortë që na fton të jemi njerëz të pajtimit, të urtisë dhe të përgjegjësisë. Populli ynë ka nevojë për paqe të jashtme, por edhe për paqe të brendshme. Ka nevojë për njerëz që bashkojnë dhe për zemra që nuk lodhen duke bërë të mirën.
Papa Leoni XIV na jep shembullin e një force tjetër, asaj force që nuk vjen nga pushteti, por nga e vërteta. Ai na tregon se njeriu mund të jetë i vendosur pa qenë i ashpër, i qartë pa qenë i egër dhe i fortë pa e humbur butësinë. Kjo është forca e Ungjillit. Kjo është forca e Bariut të Mirë. Për këtë arsye, zëri i Papës duhet të dëgjohet me respekt dhe me vëmendje.
Si meshtar i Dioqezës Prizren-Prishtinë, pikërisht në Kishën Shën Katarina e Aleksandrisë në Pejë, besoj se ne duhet ta mbështesim Atin e Shenjtë me lutje, me besnikëri dhe me jetën tonë të përditshme. Nuk mjafton vetëm të pajtohemi me fjalët e tij; duhet t’i kthejmë ato në vepra. Në familje, në bashkësi, në famulli, në shkollë dhe në shoqëri, duhet të jemi njerëz që sjellin paqe. Sepse bota nuk ndryshon vetëm nga fjalët e mëdha, por edhe nga zemrat e vogla që pranojnë dritën e Zotit.
Në fund, fjala e Papës është një kujtesë e bukur dhe e fortë: bota ka nevojë për Ungjillin më shumë se për zhurmën e përplasjes. Ka nevojë për paqe më shumë se për krenari të verbër. Ka nevojë për shpirt, dashuri dhe mirësi. Ati i Shenjtë, me urtinë e tij, po i kujton botës se njeriu nuk shpëtohet nga lufta, por nga e vërteta, nga dashuria dhe nga paqja që vjen prej Hyjit.
Binçë, më 13 prill 2026
