{"id":366,"date":"2009-11-15T08:34:36","date_gmt":"2009-11-15T07:34:36","guid":{"rendered":"http:\/\/fjala.shkoder.net\/?p=366"},"modified":"2009-11-15T08:34:36","modified_gmt":"2009-11-15T07:34:36","slug":"kafeja-tregim","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/kafeja-tregim\/","title":{"rendered":"Kafeja &#8211; tregim"},"content":{"rendered":"<p>(<em>Tregim<\/em>)<\/p>\n<p>Nga <strong>Pierre-Pandeli Simsia<\/strong><\/p>\n<p>Ato dit\u00eb qyteti dukej i zbraz\u00ebt; rrug\u00ebt ishin pothuajse t\u00eb shkreta. Sh\u00ebtitjet e p\u00ebrnatshme t\u00eb njer\u00ebzve n\u00eb bulevardin kryesor t\u00eb qytetit ishin m\u00eb t\u00eb shkurtra. P\u00ebrpara televizorit, njer\u00ebzit prisnin t\u00eb d\u00ebgjonin lajmet e reja. Ato lajme nuk ishin d\u00ebgjuar kurr\u00eb.<\/p>\n<p>Kishte dit\u00eb q\u00eb fol\u00ebsja e televizionit njoftonte p\u00ebr qarkullim z\u00ebrash t\u00eb rrem\u00eb n\u00eb hapjen e kufirit shtet\u00ebror me shtetin fqinj dhe se kalimi i kufirit nga qytetar\u00ebt mund t\u00eb sillte pasoja t\u00eb r\u00ebnda p\u00ebr jet\u00ebn&#8230;<\/p>\n<p>Ishte hera e par\u00eb n\u00eb jet\u00ebn e njer\u00ebzve q\u00eb d\u00ebgjoheshin ato lajme trondit\u00ebse.<br \/>\nNdryshe ishte realiteti i t\u00eb ikurve; sapo mb\u00ebrrinin n\u00eb tok\u00ebn e huaj, t\u00eb larguarit lajm\u00ebronin familjar\u00ebt p\u00ebr mb\u00ebrritjen e tyre sh\u00ebndosh\u00eb e mir\u00eb.<\/p>\n<p>Ajo situat\u00eb e krijuar, izolimi i plot\u00eb i Shqip\u00ebris\u00eb me bot\u00ebn e jasht\u00ebme, varf\u00ebria e madhe q\u00eb po kalonte populli, urrejtja ndaj sistemit pes\u00ebdhjet\u00eb vje\u00e7ar diktatorial, rr\u00ebnia p\u00ebrtok\u00eb e ekonomis\u00eb, mungesa e theksuar e artikujve ushqimor\u00eb, shpresa e humbur p\u00ebr nj\u00eb t\u00eb ardhme t\u00eb mir\u00eb n\u00eb vend, b\u00ebri, q\u00eb njer\u00ebzit t\u00eb largoheshin nga atdheu.<\/p>\n<p>&#8220;Po un\u00eb, \u00e7&#8217;pres, pse rri akoma k\u00ebtu&#8221;? &#8211; mendoi Dimi, nd\u00ebrsa rrinte i vetmuar n\u00eb qendr\u00ebn e qytetit t\u00eb tij, atje ku mblidheshin zakonisht grupshok\u00eb mbr\u00ebmjeve.<br \/>\nNjer\u00ebzve q\u00eb largoheshin \u00e7do dit\u00eb n\u00eb shtetin fqinj i ishin bashkuar pothuajse t\u00eb gjith\u00eb shok\u00ebt e tij. &#8220;Pse duhet t\u00eb rri edhe un\u00eb akoma k\u00ebtu&#8221;?<br \/>\nMendime t\u00eb shumta i kaluan menj\u00ebher\u00eb n\u00eb mendje si p\u00ebr t\u00eb aprovuar vendimin q\u00eb donte t\u00eb merrte. &#8220;Djal\u00eb beqar jam, pa preokupime familiare&#8230; Do iki&#8230;&#8221;<br \/>\nMendoi edhe nj\u00ebher\u00eb p\u00ebr t\u00eb atin, i cili kishte disa vite q\u00eb ishte burr\u00eb i ve, pastaj, mendimi tjet\u00ebr e bindi: I ati do vazhdonte t\u00eb jetonte me djalin tjet\u00ebr, v\u00ebllan\u00eb e tij m\u00eb t\u00eb madh.<\/p>\n<p>Por nj\u00eb mendim tjet\u00ebr q\u00eb e fshiku at\u00eb \u00e7ast mendjen e tij, sikur ia sprapsi vendimin e porsa marr\u00eb; ishte nj\u00eb penges\u00eb, sikur e mbante t\u00eb shtr\u00ebnguar p\u00ebr t\u00eb mos vendosur t\u00eb largohej nga atdheu, nga qyteti, nga sht\u00ebpia e tij qindravje\u00e7are ku ishin lindur parardh\u00ebsit e tij, trash\u00ebgimtar i t\u00eb cil\u00ebve ishte edhe Ai vet\u00eb.<br \/>\nP\u00ebrpara syve i doli e \u00ebma, si\u00e7 kishte qen\u00eb gjith\u00eb jet\u00ebn e saj dhe para se t\u00eb vdiste; e gjat\u00eb dhe e sh\u00ebndetshme, ashtu, si\u00e7 e kishte par\u00eb p\u00ebr t\u00eb fundit her\u00eb, tek flinte n\u00eb gjumin e saj t\u00eb p\u00ebrjetsh\u00ebm n\u00eb ark\u00ebn mortore.<br \/>\nHer\u00eb i \u00e7faqej fytyr\u00ebqeshur dhe q\u00eb kujtohej me respekt nga ata q\u00eb e kishin njohur edhe pse kishin kaluar dhjet\u00eb vjet\u00eb q\u00eb kur ishte ndar\u00eb nga kjo jet\u00eb, duke i dh\u00ebn\u00eb bekimin: &#8220;T\u00eb qoft\u00eb udha e mbar\u00eb bir, drit\u00eb t&#8217;u b\u00ebft\u00eb udha dhe mbar\u00ebsi t\u00eb kesh p\u00ebrher\u00eb ngado q\u00eb t\u00eb shkosh&#8221;<br \/>\nIshin ato t\u00eb nj\u00ebjtat fjal\u00eb urimi, q\u00eb e \u00ebma i kishte th\u00ebn\u00eb shpesh gjat\u00eb koh\u00ebs s\u00eb s\u00ebmundjes, ve\u00e7an\u00ebrisht, gjat\u00eb jav\u00ebve t\u00eb fundit t\u00eb jet\u00ebs s\u00eb saj.<\/p>\n<p>Pastaj ajo n\u00ebn\u00eb e dashur iu \u00e7faq pak e m\u00ebrzitur. Pse iu duk\u00ebn atij syt\u00eb e n\u00ebn\u00ebs t\u00eb p\u00ebrlotur? &#8220;Ik bir edhe ti, si shumica e nj\u00ebr\u00ebzve q\u00eb po ikin k\u00ebto dit\u00eb, por&#8230; do t\u00eb m\u00eb marr\u00eb malli p\u00ebr ty, nuk do t\u00eb shoh\u00eb m\u00eb n\u00ebna&#8221;<br \/>\n&#8220;Shiheshin&#8221; shpesh me nj\u00ebri tjetrin. Ai shkonte tek varri i saj p\u00ebr t&#8217;i vendosur buqet\u00ebn me lule; e puthte pllak\u00ebn e ftoht\u00eb t\u00eb mermert\u00eb ku ishte fotografia me emrin e saj, viti i lindjes dhe viti i vdekjes, e prekte me duar dhe i dukej sikur prekte trupin, flok\u00ebt e saja. Edhe ajo e &#8220;shihte&#8221;, duke u ndjer\u00eb e lumtur p\u00ebr rritjen e djalit t\u00eb saj, q\u00eb ishte m\u00eb i vogli nd\u00ebr kat\u00ebr f\u00ebmij\u00ebt.<\/p>\n<p>T\u00eb nj\u00ebjtin veprim b\u00ebri edhe at\u00eb dit\u00eb q\u00eb e vendosi p\u00ebr t&#8217;u larguar; shkoi n\u00eb varreza, pran\u00eb varrit t\u00eb n\u00ebn\u00ebs s\u00eb tij me nj\u00eb buqet\u00eb lule n\u00eb duar; ndezi nj\u00eb qiri, u p\u00ebrsh\u00ebndet dhe&#8230; i p\u00ebrlotur u largua. Iu duk se morri bekimin e n\u00ebn\u00ebs.<\/p>\n<p style=\"text-align: center;\">* * *<\/p>\n<p>Nj\u00eb shi i im\u00ebt po rigonte at\u00eb dit\u00eb fillim pranver\u00eb, si p\u00ebr t&#8217;i prishur buz\u00ebqeshjen lul\u00ebzimit t\u00eb natyr\u00ebs. Dimi qendroi te pragu i port\u00ebs, ktheu edhe nj\u00ebher\u00eb kok\u00ebn pas, si p\u00ebr t&#8217;i dh\u00ebn\u00eb lamtumir\u00ebn asaj sht\u00ebpie q\u00eb u lind dhe kaloi 30-t\u00eb vitet e jet\u00ebs s\u00eb tij. N\u00eb dor\u00eb mbante nj\u00eb \u00e7ant\u00eb sporti t\u00eb zez\u00eb. As tridhjet\u00eb hapa nuk kishte ecur, kur befas p\u00ebrpara i del i ati. U p\u00ebrsh\u00ebndet\u00ebn t\u00eb dy. &#8211; Baba, t\u00eb t\u00eb p\u00ebrqafoj pak? &#8211; I ati nuk foli; e kuptoi \u00e7&#8217;donte t\u00eb thoshte i biri me ato fjal\u00eb, madje edhe vendimin e tij q\u00eb kishte marr\u00eb. Vet\u00eb i ati, e d\u00ebshironte edhe ai, q\u00eb i biri t&#8217;i bashkohej atyre grupe njer\u00ebzve q\u00eb po shk\u00ebputeshin nga atdheu i tyre duke kaluar kufirin, si e vetmja shpres\u00eb mbijetese, kur \u00e7do gj\u00eb n\u00eb atdheun e tyre po shkonte drejt shkat\u00ebrrimit.<br \/>\nI hodhi nj\u00eb shikim t\u00eb birit. Ishte vet\u00eb i ati ai, i pari, q\u00eb hapi krah\u00ebt p\u00ebr ta p\u00ebrqafuar. At e bir t\u00eb p\u00ebrqafuar ndjen\u00eb nxeht\u00ebsin\u00eb dhe lag\u00ebshtin\u00eb e lot\u00ebve t\u00eb nj\u00ebri tjetrit. Nuk fol\u00ebn, ndejt\u00ebn pak \u00e7aste t\u00eb p\u00ebrqafuar. At\u00eb \u00e7ast, heshtja e t\u00eb dyve dhe syt\u00eb e tyre t\u00eb p\u00ebrlotur fol\u00ebn m\u00eb shum\u00eb se \u00e7&#8217;duhet t\u00eb flisnin ata t\u00eb dy.<br \/>\nAi u largua, nd\u00ebrsa i ati qendroi, duke e shoq\u00ebruar me sy nga prapa. &#8220;N\u00ebse je p\u00ebr udh\u00eb, t\u00eb qoft\u00eb udha e mbar\u00eb bir. Pa\u00e7 bekimin tim gjith\u00eb jet\u00ebn, por&#8230; a do t\u00eb shoh vall\u00eb babai p\u00ebrs\u00ebri?!&#8221; &#8211; uroi ai me gjith\u00eb shpirt n\u00ebn vete, me sy t\u00eb p\u00ebrlotur.<\/p>\n<p style=\"text-align: center;\">* * *<\/p>\n<p>N\u00eb qytetin e fundit bregdetar shiu kishte pushuar. Autobuzi kaloi mesp\u00ebrmes qytetit p\u00ebr t\u00eb shkuar n\u00eb af\u00ebrsi t\u00eb fshatit kufitar.<\/p>\n<p>Mbasditja sapo kishte kaluar. Vendi p\u00ebrreth dukej si nj\u00eb shesh i madh fushimi; burra, gra, djem, vajza, f\u00ebmij\u00eb t\u00eb moshave t\u00eb ndryshme.<br \/>\nVargut t\u00eb gjat\u00eb t\u00eb njer\u00ebzve duke ecur drejt vij\u00ebs ndarr\u00ebse t\u00eb kufirit q\u00eb ishte e rrafshuar e gjitha iu bashkua edhe Dimi.<br \/>\nNuk ishte e leht\u00eb t\u00eb ecje n\u00ebp\u00ebr male, ishte tep\u00ebr e v\u00ebshtir\u00eb. Pasi zbrit\u00ebn nj\u00eb tat\u00ebpjet\u00eb, sapo mb\u00ebrrit\u00ebn posht\u00eb n\u00eb bregun e nj\u00eb p\u00ebrroi q\u00eb rridhte pak uj\u00eb, duhet t\u00eb ngjiteshin p\u00ebrs\u00ebri lart n\u00eb mal n\u00ebp\u00ebr nj\u00eb rrug\u00eb dhish. N\u00eb biseda t\u00eb ndryshme d\u00ebgjoheshin edhe fjal\u00ebt: &#8220;Duhet t\u00eb shpejtojm\u00eb, t\u00eb ecim sa pa na z\u00ebn\u00eb nata n\u00eb k\u00ebto udh\u00eb t\u00eb shkreta e t\u00eb v\u00ebshtira mes maleve&#8230;&#8221;<br \/>\nAskush nuk e dinte se sa rrug\u00eb t\u00eb gjat\u00eb dhe t\u00eb lodhshme kishin ecur dhe, vargu i njer\u00ebzve u shp\u00ebrb\u00eb. M\u00eb t\u00eb rinjt\u00eb ecnin me t\u00eb shpejt\u00eb, nd\u00ebrsa m\u00eb t\u00eb moshuarit e ndjenin shum\u00eb lodhjen.<br \/>\nDal\u00ebngadal\u00eb muzgu po fillonte t\u00eb nderrej mbi at\u00eb gryk\u00eb mali.<br \/>\n&#8211; H\u00eb h\u00eb, nuk po mundem dot t\u00eb ec\u00eb; nuk m\u00eb mbajn\u00eb m\u00eb gjunj\u00ebt&#8221; &#8211; tha nj\u00eb burr\u00eb dhe u ul.<br \/>\n&#8211; Po vazhdove k\u00ebshtu ti, s&#8217;kemi p\u00ebr t\u00eb mb\u00ebrritur kurr\u00eb ne me ty n\u00eb gjith\u00eb at\u00eb rrug\u00eb q\u00eb kemi p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb &#8211; i tha nj\u00eb tjet\u00ebr, pothuajse moshatar me t\u00eb.<br \/>\n&#8211; Nuk e mendoja kaq t\u00eb v\u00ebshtir\u00eb e t\u00eb lodhshme k\u00ebt\u00eb rrug\u00eb, &#8211; tha p\u00ebrs\u00ebri burri.<br \/>\n&#8211; Edhe un\u00eb nuk po mundem dot t\u00eb eci &#8211; tha nj\u00eb grua, pak m\u00eb e re n\u00eb mosh\u00eb se ata.<br \/>\n&#8211; Juve grat\u00eb, p\u00ebr havale&#8217; j&#8217;u kemi ne burrat &#8211; tha nj\u00eb tjet\u00ebr.<br \/>\n&#8211; P\u00ebr havale&#8217;, thua ti, po&#8230; s&#8217;b\u00ebni dot pa ne grat\u00eb ju, &#8211; u hodh e foli nj\u00eb grua tjet\u00ebr.<br \/>\n&#8211; Nuk \u00ebsht\u00eb \u00e7asti p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb shaka, po h\u00eb, t\u00eb shpejtojm\u00eb hapat pa na z\u00ebn\u00eb nata n\u00eb k\u00ebto shkrepa. I faleminderit Zotit q\u00eb pushoi shiu s\u00eb rr\u00ebni. \u00cbsht\u00eb m\u00eb mir\u00eb t\u00eb na z\u00ebr\u00eb nata atje, lart n\u00eb mal, sesa n\u00eb k\u00ebt\u00eb gryk\u00eb k\u00ebtu, &#8211; tha nj\u00eb burr\u00eb tjet\u00ebr.<\/p>\n<p>Nga prapa u d\u00ebgjua nj\u00eb z\u00eb, qarje f\u00ebmije. Pastaj ai z\u00eb u shtua; u d\u00ebgjuan disa z\u00ebra t\u00eb tjer\u00eb f\u00ebmij\u00ebsh. Tre burra ul\u00ebn f\u00ebmijt\u00eb e tyre q\u00eb po i mbanin n\u00eb krah\u00eb. Lodhja e madhe u lexohej past\u00ebr n\u00eb fytyrat e skuqura dhe frym\u00ebmarja e shpejt\u00eb e tyre d\u00ebgjohej si er\u00eb \u00e7jerr\u00ebse n\u00eb at\u00eb shteg t\u00eb ngusht\u00eb dhish ku po i ngjiteshin asaj pjese mali.<br \/>\nDimi ktheu kok\u00ebn dhe eci disa hapa prapa; ndjeu l\u00ebndim t\u00eb theksh\u00ebm. Iu drejtuar nj\u00eb burri rreth t\u00eb 44-ave. &#8211; Mund t&#8217;ju ndihmoj\u00eb un\u00eb?<br \/>\nBurri bashk\u00eb me gruan dhe dy f\u00ebmijt\u00eb e tij u ul\u00ebn. F\u00ebmij\u00ebt duhet t\u00eb ishin 5-s\u00eb dhe 7-t\u00eb vje\u00e7\u00eb.<br \/>\n&#8211; Me \u00e7far\u00eb mund t\u00eb m\u00eb ndihmosh? &#8211; tha burri dhe tundi kok\u00ebn majtas-djathtas, si shenj\u00eb pendese.<br \/>\n&#8211; T\u00eb vazhdojm\u00eb rrug\u00ebn, t\u00eb ecim. T&#8217;ua mbaj un\u00eb n\u00eb krah nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb &#8211; dhe pa nga m\u00eb i vogli.<br \/>\n&#8211; Ah, Zot i madh! \u00c7&#8217;mallkim qenka ky fat p\u00ebr ne, p\u00ebr gjith\u00eb k\u00ebt\u00eb popull! P\u00ebrse duhet t\u00eb vuajm\u00eb? &#8211; tha gruaja dhe vuri duart p\u00ebrpara fytyr\u00ebs.<\/p>\n<p>&#8211; T\u00eb faleminderit shum\u00eb more v\u00eblla, por nuk \u00ebsht\u00eb e leht\u00eb edhe p\u00ebr ty kjo q\u00eb po thua. Nuk po mundemi dot. Nuk e mendonim se do ishte kaq larg dhe shum\u00eb e v\u00ebshtir\u00eb mb\u00ebrritja n\u00eb at\u00eb shtet t\u00eb huaj. V\u00ebrtet jemi shtete fqinj\u00eb, nj\u00eb vij\u00eb e holl\u00eb teli i ndan kufijt\u00eb tan\u00eb, megjith\u00ebse ne edhe at\u00eb vij\u00eb teli s&#8217;e pam\u00eb fare, por qenka shum\u00eb larg, shum\u00eb, shum\u00eb, shum\u00eb e v\u00ebshtir\u00eb dhe e mundimshme. Do kthehemi p\u00ebrs\u00ebri nga erdh\u00ebm, do kthehemi n\u00eb Shqip\u00ebri. Po ku do shkojm\u00eb tani? Po fillon t\u00eb bjer\u00eb nata.<\/p>\n<p>&#8211; Ooohhh! &#8211; doli e dhimbshme nj\u00eb psher\u00ebtim\u00eb e thell\u00eb nga gjoksi i gruas.<br \/>\n&#8211; Kurajo! Duhet t\u00eb b\u00ebjm\u00eb kurajo, p\u00ebrderisa e morr\u00ebm k\u00ebt\u00eb vendim &#8211; tha Dimi dhe kapi djalin e vog\u00ebl, duke ia v\u00ebn\u00eb duart posht\u00eb sqetullave. E ngriti n\u00eb krah\u00eb. &#8211; \u00c7ohu v\u00eblla, \u00e7ohu t\u00eb ikim.<br \/>\nBurri e v\u00ebshtroi Dimin gjith\u00eb mir\u00ebsi.<br \/>\nZ\u00ebra t\u00eb tjer\u00eb qarje f\u00ebmij\u00ebsh u d\u00ebgjuan edhe m\u00eb af\u00ebr.<\/p>\n<p>&#8220;Pse shpejtuan ata djemt\u00eb e rinj &#8230;, ik\u00ebn &#8211; tha ai n\u00ebn vete dhe nj\u00eb gul\u00e7 iu mblodh n\u00eb stomak q\u00eb po i r\u00ebndonte si nj\u00eb gur i rr\u00ebnd\u00eb. &#8211; &#8220;Edhe k\u00ebta fatkeq\u00eb s&#8217;e kan\u00eb ditur sa e mundimshme qenka p\u00ebr t\u00eb mb\u00ebrritur n\u00eb shtetin fqinj, p\u00ebrndryshe, s&#8217;do ta kishin marr\u00eb udh\u00ebn me familjet e tyre&#8221; &#8211; mendoi.<\/p>\n<p>&#8211; Ah, o Zot i madh! K\u00ebt\u00eb nat\u00ebn e sotme q\u00eb po heqim ne me f\u00ebmijt\u00eb tan\u00eb, s&#8217;kam p\u00ebr ta harruar kurr\u00eb; nat\u00ebs s\u00eb par\u00eb t\u00eb varrit kam p\u00ebr t&#8217;ia rr\u00ebfyer &#8211; u d\u00ebgjua nj\u00eb z\u00eb tjet\u00ebr burri, q\u00eb po i ngjitej t\u00eb p\u00ebrpjet\u00ebs n\u00eb mal me f\u00ebmij\u00ebn e tij n\u00eb krah\u00eb, n\u00eb mes err\u00ebsir\u00ebs s\u00eb zez\u00eb t\u00eb nat\u00ebs.<br \/>\n&#8211; \u00c7&#8217;mu desh mua t\u00eb shkret\u00ebn q\u00eb erdha, nuk e mendonim se do ishte kaq larg &#8211; ia ktheu e shoqja, q\u00eb ecte disa hapa prapa tij dhe q\u00eb kishte hedhur krahut nj\u00eb \u00e7ant\u00eb.- M&#8217;u torturuan f\u00ebmij\u00ebt sonte; na shp\u00ebtoft\u00eb Zoti nga ndonj\u00eb eg\u00ebrsir\u00eb n\u00eb k\u00ebt\u00eb mal.<\/p>\n<p>&#8211; Ore, po ku ndodhemi ne tani, n\u00eb tok\u00ebn ton\u00eb apo n\u00eb shtetin fqinj? &#8211; u d\u00ebgjua nj\u00eb z\u00eb tjet\u00ebr burri.<br \/>\n&#8211; Pse, nuk e d\u00ebgjove ti at\u00eb djalin kur tha, ja, k\u00ebto jan\u00eb piramidat. Tani po hyjm\u00eb n\u00eb tok\u00ebn e huaj.<br \/>\n&#8211; Jo, s&#8217;e d\u00ebgjova un\u00eb! Kur e tha ai?<br \/>\n&#8211; M\u00eb duket se, para&#8230; dy or\u00ebsh.<br \/>\n&#8211; Uaaa! Dometh\u00ebn\u00eb paskemi dy or\u00eb ne q\u00eb po ecim n\u00eb malet e shtetit fqinj?!<br \/>\nDimi, kur d\u00ebgjoi k\u00ebt\u00eb bised\u00eb, menj\u00ebher\u00eb solli p\u00ebrpara syve hart\u00ebn e Shqip\u00ebris\u00eb. Qytetin e tij nga ishte nisur dhe shtetin e huaj n\u00eb t\u00eb cilin ndodheshin aty. Po i dukej e \u00e7udit\u00ebshme; &#8220;Dometh\u00ebn\u00eb, un\u00eb tani ndodhem n\u00eb shtetin fqinj? N\u00eb tok\u00eb t\u00eb huaj?! &#8220;Babi tani, sigurisht, fle!&#8221; &#8211; Nj\u00eb psherr\u00ebtim\u00eb i doli nga thell\u00ebsia e shpirtit.<br \/>\n&#8211; Edhe pak t\u00eb ecim, se e hodh\u00ebm k\u00ebt\u00eb t\u00eb p\u00ebrpjet\u00ebn e madhe. Kjo ishte dhe m\u00eb e lodhshmja &#8211; tha nj\u00eb burr\u00eb q\u00eb e njihte rrug\u00ebn, e kishte kaluar disa her\u00eb kufirin nga ai vend.<br \/>\n&#8211; &#8220;O Zot! Na ndihmo t\u00eb mos kemi m\u00eb p\u00ebr t\u00eb ecur rrug\u00eb t\u00eb tilla kaq t\u00eb p\u00ebrpjeta, t\u00eb v\u00ebshtira dhe t\u00eb lodhshme&#8221; &#8211; m\u00ebrm\u00ebriti nj\u00eb grua n\u00ebn vete, duke i rr\u00ebn\u00eb gjoksit me dor\u00eb, si p\u00ebr t&#8217;u \u00e7liruar nga ajo lodhje &#8220;e tmerrshme&#8221;, si\u00e7 do ta quante ajo.<\/p>\n<p>Kur mb\u00ebrrit\u00ebn n\u00eb maj\u00eb t\u00eb malit, disa thoshin se ishte kod\u00ebr, jo mal, atyre u dukej se kishin fituar nj\u00eb betej\u00eb ndaj armikut. Pas nj\u00eb pjese t\u00eb rrafsht\u00eb, q\u00eb atyre, n\u00eb err\u00ebsir\u00ebn e nat\u00ebs iu duk si nj\u00eb fush\u00eb, shtrihej nj\u00eb pyll i madh, q\u00eb nxinte m\u00eb tep\u00ebr sa \u00e7&#8217;nxinte ajo nat\u00eb me nj\u00eb drit\u00eb h\u00ebne t\u00eb zbeht\u00eb.<br \/>\n&#8211; T\u00eb ulemi e t\u00eb \u00e7lodhemi, se vdiq\u00ebm, s&#8217;po ngopemi dot me frym\u00eb &#8211; u d\u00ebgjua nj\u00eb z\u00eb gruaje.<br \/>\nDisa f\u00ebmij\u00eb t\u00eb tjer\u00eb nuk fol\u00ebn, u ul\u00ebn vet\u00eb.<br \/>\n&#8211; O bobobobo, sa po m\u00eb \u00e7ajn\u00eb k\u00ebmb\u00ebt &#8211; tha nj\u00eb burr\u00eb rreth t\u00eb 50-tave dhe vuri duart n\u00eb k\u00ebpuc\u00eb p\u00ebr t&#8217;i zmbathur. &#8211; Ah, o qen i ngordhur, o katil, o vras\u00ebs njer\u00ebzish t\u00eb pafajsh\u00ebm, \u00e7&#8217;na b\u00ebre ti neve me at\u00eb politik\u00eb t\u00eb vetizolimit q\u00eb ndoqe&#8230;<br \/>\n&#8211; S&#8217;kemi ku shkojm\u00eb tani. T\u00eb rrim\u00eb pak k\u00ebtu e t\u00eb shlodhemi.<br \/>\n&#8211; Ndenjja \u00ebsht\u00eb n\u00eb d\u00ebmin ton\u00eb. Sa m\u00eb shum\u00eb t\u00eb rrim\u00eb, aq m\u00eb shum\u00eb do vonohemi. E mira \u00ebsht\u00eb q\u00eb lumin ta kalojm\u00eb me dit\u00eb.<br \/>\nPak n\u00eb brend\u00ebsi n\u00eb err\u00ebsir\u00ebn e pyllit u duk nj\u00eb drit\u00ebz e vog\u00ebl. Pastaj u duk\u00ebn dy. Dritat her\u00eb shfaqeshin, her\u00eb humbisnin shk\u00eblqimin e tyre<br \/>\n&#8211; Shahin, e shikon at\u00eb drit\u00ebn e vog\u00ebl atje? \u00c7far\u00eb \u00ebsht\u00eb ajo? &#8211; i tha nj\u00eb grua me z\u00eb t\u00eb ul\u00ebt bashk\u00ebshortit t\u00eb saj tep\u00ebr e frik\u00ebsuar, q\u00eb nuk po i dallonte \u00e7&#8217;far\u00eb dritash ishin ato dhe drejtoi gishtin n\u00eb drejtim ku shtrihej pylli.<br \/>\n&#8211; Nuk \u00ebsht\u00eb gj\u00eb moj grua, njer\u00ebz fatkeq\u00eb do jen\u00eb dhe ata si ne q\u00eb kan\u00eb marr\u00eb k\u00ebt\u00eb rrug\u00eb, q\u00eb s&#8217;i dihet se ku do p\u00ebrfundoj\u00eb &#8211; i tha Shahini s\u00eb shoqes p\u00ebr ta qet\u00ebsuar. Edhe ai vet\u00eb i kishte par\u00eb ato drita. V\u00ebrtet\u00eb t\u00eb vogla ishin ato, por nuk i ishin dukur si drit\u00eb cigareje e ndezur. Drit\u00ebzat l\u00ebviznin ngadalsh\u00ebm, her\u00eb afroheshin, her\u00eb largoheshin.<br \/>\nI shkoi mendja tek nj\u00eb komshi i tij q\u00eb i kishte th\u00ebn\u00eb \u00e7&#8217;i kishte ndodhur rrug\u00ebs p\u00ebr t\u00eb shkuar n\u00eb at\u00eb shtet ku po shkonin edhe ata. &#8211; &#8220;Na kap\u00ebn ushtar\u00ebt e vendit fqinj n\u00eb mal, ishin pes\u00eb ushtar\u00eb&#8221; &#8211; i kishte th\u00ebn\u00eb fqinja. &#8211; &#8220;Ne ishim tre shok\u00eb, t\u00eb tre trupa t\u00eb fuqish\u00ebm, por n\u00eb tok\u00eb t\u00eb huaj, trupi, sado i fuqish\u00ebm t\u00eb jet\u00eb, b\u00ebhet spurdhjak. Mua, si m\u00eb t\u00eb b\u00ebshmin, m\u00eb than\u00eb t\u00eb merrja dy shkopinj. Un\u00eb as gjuh\u00ebn s&#8217;e kuptoja, por m\u00eb b\u00ebn\u00eb shenja. K\u00ebputa dy deg\u00eb t\u00eb holla nga nj\u00eb shkurre, ia zhvesha gjethet dhe ia dhash\u00eb atij q\u00eb m&#8217;i k\u00ebrkoi. Prisja \u00e7&#8217;far\u00eb do b\u00ebnin. Ai se\u00e7 foli disa fjal\u00eb n\u00eb gjuh\u00ebn e tyre dhe ata duke u zg\u00ebrdhir\u00eb filluan t\u00eb qeshnin. M\u00eb b\u00ebn\u00eb shenj\u00eb q\u00eb t\u00eb merja edhe kat\u00ebr shkopinj t\u00eb tjer\u00eb. Veprova ashtu si\u00e7 veprova edhe m\u00eb par\u00eb. K\u00ebputa kat\u00ebr deg\u00eb nga shkurret, ia zhvesha gjethet dhe ia dhash\u00eb. Ata p\u00ebrs\u00ebri flisnin dhe qeshnin. Nuk kuptonim, vet\u00ebm me shenja na than\u00eb t\u00eb uleshin n\u00eb gjunj\u00eb dhe ta mbanim kok\u00ebn t\u00eb p\u00ebrkulur posht\u00eb. B\u00ebm\u00eb ashtu si\u00e7 e kuptuam. U ul\u00ebm t\u00eb tre p\u00ebrbri nj\u00ebri tjetrit dhe prisnim me zem\u00ebr t\u00eb ngrir\u00eb \u00e7&#8217;do b\u00ebnin. Nj\u00ebri nga ata filloi nj\u00eb k\u00ebng\u00eb t\u00eb pakuptueshme n\u00eb gjuh\u00ebn e tyre, q\u00eb u pasua edhe nga t\u00eb tjer\u00ebt. Mbi kok\u00ebn time un\u00eb ndjeva nj\u00eb goditje, pastaj edhe nj\u00eb tjet\u00ebr, edhe nj\u00eb tjet\u00ebr.<\/p>\n<p>Goditjet mbi kok\u00ebn time vinin sipas ritmit t\u00eb k\u00ebng\u00ebs q\u00eb ata k\u00ebndonin. Koka ime n\u00eb at\u00eb \u00e7ast po sh\u00ebrbente si xhez e goditur nga shkopinjt\u00eb q\u00eb un\u00eb vet\u00eb i b\u00ebra, p\u00ebr t\u00eb mbajtur ritmin e k\u00ebng\u00ebve t\u00eb tyre. M\u00eb shum\u00eb se dhimbja q\u00eb po ndjeja, nj\u00eb urrejtje e madhe m\u00eb ngacmoi n\u00eb ato \u00e7aste p\u00ebr posht\u00ebrimin q\u00eb po m\u00eb b\u00ebnin. Doja t\u00eb veproja, pa marr\u00eb parasysh asgj\u00eb edhe pse isha i huaj n\u00eb nj\u00eb tok\u00eb t\u00eb huaj e t\u00eb panjohur. Mes dhimbjeve dhe posht\u00ebrsis\u00eb q\u00eb po jetoja n\u00eb ato \u00e7aste, doja t\u00eb shikoja se \u00e7&#8217;po b\u00ebhej me shok\u00ebt e mi, megjith\u00ebse e mendova se edhe ata t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn situat\u00eb si un\u00eb po kalonin p\u00ebrderisa ishim ulur p\u00ebrpara tyre. L\u00ebviza pak kok\u00ebn p\u00ebr t\u00eb par\u00eb shokun q\u00eb kisha n\u00eb krahun e majt\u00eb, kur nj\u00eb goditje e fort\u00eb shkopi m\u00eb fshiku syrin dhe faqen. Pas pak sekodash k\u00ebnga u ndal dhe ata p\u00ebrs\u00ebri fol\u00ebn n\u00eb gjuh\u00ebn e tyre, q\u00eb ne s&#8217;i kuptuam, vet\u00ebm nga shenjat e veprimeve t\u00eb tyre, kuptuam se duhet t\u00eb \u00e7oheshim n\u00eb k\u00ebmb\u00eb. U \u00e7uam, kur nj\u00ebri nga ata m\u00eb drejtoi nj\u00eb bajonet\u00eb, nga arma q\u00eb mbanin n\u00eb duar, duke m\u00eb prekur pak gush\u00ebn&#8230;&#8221;<\/p>\n<p>&#8211; Ashtu qoft\u00eb Shahin, njer\u00ebz si ne t\u00eb jen\u00eb q\u00eb kan\u00eb marr\u00eb k\u00ebt\u00eb udh\u00eb, por, kam frik\u00eb p\u00ebr vajz\u00ebn; \u00ebsht\u00eb 13 vje\u00e7e dhe e ka trupin pak t\u00eb zhvilluar, &#8211; ia prishi p\u00ebrs\u00ebri mendimet e shoqja.<br \/>\nShahini nuk foli, vet\u00ebm po mendonte: &#8220;Do Zoti t\u00eb m\u00eb ndihmoj\u00eb, t\u00eb mos m&#8217;i ndodh\u00eb gj\u00eb e keqe vajz\u00ebs, se, p\u00ebrndryshe, jet\u00ebn time kam p\u00ebr ta dh\u00ebn\u00eb p\u00ebr k\u00ebt\u00eb vajz\u00eb&#8230;&#8221;<\/p>\n<p>Dal\u00ebngadal\u00eb, nata e zez\u00eb dhe e frik\u00ebshme ia la vendin agimit t\u00eb ri t\u00eb dit\u00ebs tjet\u00ebr. Ai grup njer\u00ebzish me f\u00ebmij\u00ebt e tyre e kishin kaluar at\u00eb nat\u00eb n\u00eb mal, n\u00eb qiell t\u00eb hapur. U \u00e7uan dhe ec\u00ebn andej nga ecte ai q\u00eb i drejtonte, q\u00eb e njihte at\u00eb udh\u00eb. N\u00eb horizont u \u00e7faq\u00ebn rrezet e para t\u00eb diellit.<br \/>\n&#8211; Na duhet t\u00eb shpejtojm\u00eb pak tani; nuk \u00ebsht\u00eb shum\u00eb larg lumi, na duhet ta kalojm\u00eb sa m\u00eb shpejt\u00eb&#8230;<br \/>\n&#8211; Uj\u00eb, dua uj\u00eb! Ah o Zot! Vdiqa p\u00ebr nj\u00eb pik\u00eb uj\u00eb! M&#8217;u tha buza p\u00ebr pak uj\u00eb &#8211; u d\u00ebgjua z\u00ebri i nj\u00eb gruaje.<br \/>\nV\u00ebrtet\u00eb buza i dukej si e plasaritur dhe i kishte marr\u00eb nj\u00eb zbardhje. &#8211; Ku ka nj\u00eb p\u00ebrrua k\u00ebtu af\u00ebr apo ndonj\u00eb burim uji? Ku \u00ebsht\u00eb lumi, q\u00eb na than\u00eb, se keni p\u00ebr t\u00eb kaluar lumin?<br \/>\n&#8211; Babi, dua uj\u00eb, dua uj\u00eb &#8211; i tha nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb t\u00eb atit q\u00eb po e mbante n\u00eb krah\u00eb.<br \/>\n&#8211; Nuk ka babi uj\u00eb tani xhani i babit, por edhe pak dhe do pish uj\u00eb sa t\u00eb ngopesh.<br \/>\n&#8211; Po un\u00eb dua tani &#8211; tha f\u00ebmija dhe ia shkrepi t\u00eb qarit.<br \/>\n&#8211; Ah! Vdiqa p\u00ebr nj\u00eb pik\u00eb uj\u00eb &#8211; vazhdonte t\u00eb fliste p\u00ebrs\u00ebri gruaja.<\/p>\n<p>&#8211; T\u00eb lutem, moj mot\u00ebr &#8211; iu drejtua asaj burri q\u00eb mbante f\u00ebmij\u00ebn n\u00eb krah\u00eb dhe q\u00eb k\u00ebrkonte uj\u00eb. &#8211; E dim\u00eb qe je e etur, ashtu si t\u00eb gjith\u00eb ne, por, mos fol me z\u00eb, se po t\u00eb d\u00ebgjojn\u00eb f\u00ebmij\u00ebt dhe po na k\u00ebrkojn\u00eb uj\u00eb.<br \/>\nGruaja si e z\u00ebn\u00eb n\u00eb faj, n\u00eb pendes\u00eb p\u00ebr at\u00eb q\u00eb kishte b\u00ebr\u00eb, iu afrua f\u00ebmij\u00ebs n\u00eb krah t\u00eb t\u00eb atit: &#8211; Jo shpirti i tet\u00ebs, mos qaj. Edhe pak dhe t\u00eb gjith\u00eb do pijm\u00eb uj\u00eb. Mos qaj zem\u00ebr e vog\u00ebl, t\u00eb kam xhan &#8211; i foli gruaja me z\u00eb p\u00ebrk\u00ebdhel\u00ebs dhe me dy gishtat e duarve ia fshiu lot\u00ebt f\u00ebmij\u00ebs q\u00eb po rridhnin faqeve.<br \/>\n&#8211; Mami, ka uj\u00eb n\u00eb \u00e7ant\u00ebn q\u00eb po e mban babi? &#8211; u d\u00ebgjua nj\u00eb z\u00eb tjet\u00ebr vajze t\u00eb vog\u00ebl q\u00eb po i thosht\u00eb n\u00ebn\u00ebs s\u00eb saj t\u00eb kapur p\u00ebr dore.<br \/>\nAjo b\u00ebri sikur nuk d\u00ebgjoi. E dinte q\u00eb nuk kishte. Ngjitja e v\u00ebshtir\u00eb dhe e lodhshme e rrug\u00ebs n\u00eb mal i kishte detyruar t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb po ecnin n\u00eb at\u00eb t\u00eb p\u00ebrpjet\u00eb ta kishin mbaruar m\u00eb shpejt sa duhej ujin e marr\u00eb me vete p\u00ebr rrug\u00ebs.<br \/>\n&#8211; Babi &#8211; iu drejtua p\u00ebrs\u00ebri vajza e vog\u00ebl t\u00eb atit. &#8211; Ke uj\u00eb n\u00eb \u00e7ant\u00eb?<br \/>\n&#8211; Hej \u00e7&#8217;na b\u00ebri ajo e flamosur, me ujin q\u00eb e kujtoi &#8211; m\u00ebrm\u00ebriti n\u00ebn vete e \u00ebma e vajz\u00ebs .<br \/>\n&#8211; Edhe pak dhe t\u00eb gjith\u00eb do pim\u00eb uj\u00eb &#8211; tha gruaja si me d\u00ebnes\u00eb. &#8211; Shikoni sa bukur kan\u00eb \u00e7elur lulet! &#8211; vazhdoi t\u00eb flas\u00eb gruaja, si p\u00ebr t&#8217;i nd\u00ebruar drejtimin bised\u00ebs q\u00eb kishte marr\u00eb udh\u00eb pa krye dhe k\u00ebputi nj\u00eb lule mes gjelb\u00ebrimit t\u00eb porsa\u00e7elur pranveror n\u00eb mal.<br \/>\nDuke ecur n\u00ebp\u00ebr mal, nga larg u duk nj\u00eb lum\u00eb i gj\u00ebr\u00eb, q\u00eb vende vende b\u00ebnte disa dredhje, duke ndryshuar drejtimin e tij. U duk edhe nj\u00eb ur\u00eb e madhe q\u00eb lidhte dy brigjet e lumit.<br \/>\n&#8211; Mos t\u00eb b\u00ebjm\u00eb gabim t\u00eb zbresim posht\u00eb ur\u00ebs, &#8211; tha nj\u00eb burr\u00eb, q\u00eb ecte n\u00eb krye t\u00eb njer\u00ebzve. &#8211; Jan\u00eb ushtar\u00ebt atje; do t&#8217;i shkojm\u00eb ujkut n\u00eb goj\u00eb vet\u00eb, me k\u00ebmb\u00ebt tona.<br \/>\n&#8211; Po si do ta kalojm\u00eb lumin? \u00cbsht\u00eb i madh!<br \/>\n&#8211; \u00cbsht\u00eb ca i gj\u00ebr\u00eb, por do mundohemi ta kalojm\u00eb.<br \/>\n&#8211; Pse, duhet t\u00eb kalohet patjet\u00ebr lumi?<br \/>\n&#8211; Un\u00eb s&#8217;e kaloj\u00eb lumin me f\u00ebmij\u00ebt &#8211; tha nj\u00eb grua. Nuk erdh\u00ebm ne t\u00eb l\u00ebm\u00eb jet\u00ebn bashk\u00eb me f\u00ebmij\u00ebt n\u00eb k\u00ebt\u00eb lum.<br \/>\n&#8211; Po si do t&#8217;ia b\u00ebjm\u00eb?<br \/>\nAsnjeri nuk foli.<\/p>\n<p>Nga lart, duke zbritur posht\u00eb kodr\u00ebs, pan\u00eb nj\u00eb grup njer\u00ebzish q\u00eb po rrinin n\u00eb breg t\u00eb lumit.<br \/>\n&#8211; Do jen\u00eb ata, q\u00eb shpejtuan p\u00ebr t\u00eb mb\u00ebrritur sa m\u00eb par\u00eb &#8211; tha nj\u00eb burr\u00eb. T\u00eb tjer\u00ebt nuk fol\u00ebn.<br \/>\n&#8211; &#8220;Qenka shum\u00eb i gj\u00ebr\u00eb lumi&#8221; foli nj\u00eb burr\u00eb me veten e tij. Si do t&#8217;ia b\u00ebjn\u00eb grat\u00eb dhe f\u00ebmij\u00ebt?<br \/>\nNj\u00eb burr\u00eb tjet\u00ebr sikur ia lexoi mendimet, tha: &#8211; Shum\u00eb i madh duket lumi nga lart&#8230;<br \/>\nNjer\u00ebzit ecnin, duke v\u00ebshtruar lumin.<\/p>\n<p>Ata zbrit\u00ebn posht\u00eb bregut t\u00eb lumit dhe iu bashkuan grupit tjet\u00ebr t\u00eb njer\u00ebzve. Nj\u00eb si pyll i vog\u00ebl shtrihej p\u00ebrgjat\u00eb bregut t\u00eb lumit.<br \/>\nNj\u00eb grua l\u00ebshoi \u00e7ant\u00ebn n\u00eb tok\u00eb dhe di\u00e7ka po k\u00ebrkonte brenda saj. U d\u00ebgjua nj\u00eb f\u00ebshf\u00ebritje e leht\u00eb. Gruaja nxorri ushqimet e mbetura q\u00eb kishte marr\u00eb me vete nga qesja plastike dhe me at\u00eb n\u00eb dor\u00eb u drejtua p\u00ebr nga bregu i lumit. Ishte e nj\u00ebjta grua, q\u00eb ishte shprehur p\u00ebr etjen e saj.<br \/>\n&#8211; Do bjesh n\u00eb lum\u00eb, moj e uruar, ku shkon ashtu? &#8211; i tha nj\u00eb burr\u00eb, q\u00eb duhet t\u00eb ishte i af\u00ebrmi i saj.<br \/>\n&#8220;Mua shyqyr q\u00eb m\u00eb pan\u00eb syt\u00eb uj\u00eb&#8221; &#8211; mendoi gruaja. &#8211; Kemi uj\u00eb plot tani, t\u00eb pijm\u00eb e t\u00eb ngopemi t\u00eb gjith\u00eb, &#8211; tha dhe doli me qesen e mbushur me uj\u00eb.<br \/>\nKat\u00ebr burra t\u00eb tjer\u00eb iu drejtuan bregut me qese n\u00eb duar.<br \/>\n&#8211; H\u00eb! \u00c7far\u00eb mendoni, si do b\u00ebjm\u00eb? &#8211; tha nj\u00eb burr\u00eb nga grupi i t\u00eb porsaardhurve.<br \/>\n&#8211; E kemi gjetur zgjidhjen &#8211; iu p\u00ebrgjigj nj\u00eb burr\u00eb rreth t\u00eb pes\u00ebdhjetave. &#8211; E shikon at\u00eb atje? &#8211; dhe b\u00ebri me dor\u00eb nga nj\u00eb barak\u00eb e vjet\u00ebr e nd\u00ebrtuar me d\u00ebrrasa.<br \/>\n&#8211; M\u00eb duket se vet\u00eb zoti i madh po na ndihmon. N\u00eb barrak\u00eb ndodhen ato q\u00eb na nevojiten tani, sqepar, gozhd\u00eb, \u00e7eki\u00e7\u00eb&#8230;<br \/>\n&#8211; Edhe?<br \/>\n&#8211; Ja, do ta kalojm\u00eb lumin, &#8211; tha nj\u00eb burr\u00eb tjet\u00ebr.<br \/>\n&#8211; Do ta kalojm\u00eb, po si? Me sqepar\u00eb, me gozhd\u00eb, me \u00e7eki\u00e7\u00eb&#8230;?<br \/>\nGrat\u00eb nga grupi i sapoardhur po d\u00ebgjonin me v\u00ebmendje dhe s&#8217;po kuptonin \u00e7&#8217;po thuhej. Nj\u00eb grua, q\u00eb po shihte deg\u00ebt e pem\u00ebve t\u00eb thara t\u00eb rr\u00ebzuara po mendonte: &#8220;Ah, t&#8217;i kisha un\u00eb n\u00eb sht\u00ebpi tani gjith\u00eb k\u00ebto dru p\u00ebr dim\u00ebr&#8230;<br \/>\n&#8211; T&#8217;i futemi pun\u00ebs e t\u00eb mos vonohemi &#8211; tha p\u00ebrs\u00ebri burri dhe eci n\u00eb drejtim t\u00eb barrak\u00ebs. Pas tij ec\u00ebn edhe dy djem t\u00eb rinj n\u00eb mosh\u00eb.<br \/>\n&#8211; Do marrim disa d\u00ebrrasa nga kjo barraka k\u00ebtu, do nd\u00ebrtojm\u00eb nj\u00eb trapo, ta lidhim me tel&#8230;<br \/>\n&#8211; Ku j&#8217;u paska shkuar mendja more v\u00ebllez\u00ebr, foli nj\u00eb burr\u00eb tjet\u00ebr. Eh, m\u00ebndjendriturit&#8230;<br \/>\n&#8211; Se mos na kapin? &#8211; u d\u00ebgjua nj\u00eb tjet\u00ebr z\u00eb burri.<br \/>\n&#8211; Mos na ndillni tersll\u00ebk tani.<br \/>\n&#8211; \u00c7&#8217;t\u00eb b\u00ebjm\u00eb? Rrug\u00eb tjet\u00ebr nuk ka. Ftoht\u00eb \u00ebsht\u00eb. Lumi \u00ebsht\u00eb i gj\u00ebr\u00eb, jan\u00eb gra dhe f\u00ebmij\u00eb &#8211; dhe e hodhi shikimin nga disa gra.<br \/>\nSi t\u00eb ishin n\u00eb tok\u00ebn e tyre, si ta kishin mallin e tyre, shk\u00ebput\u00ebn disa d\u00ebrrasa nga barraka, duke e l\u00ebn\u00eb at\u00eb si nj\u00eb kufom\u00eb t\u00eb kafshuar nga ndonj\u00eb eg\u00ebrrsir\u00eb. Morr\u00ebn dy trungje t\u00eb trash\u00eb dhe filluan t&#8217;i shtrijn\u00eb d\u00ebrrasat mbi to. Nj\u00eb djal\u00eb doli nga barraka me nj\u00eb rreth teli hedhur krahut. D\u00ebgjoheshin trokitjet e \u00e7eki\u00e7it mbi gozhda.<br \/>\nPas pak trapoja ishte gati, pothuajse dy met\u00ebr e gj\u00ebr\u00eb dhe e gjat\u00eb. N\u00eb t\u00eb dyja an\u00ebt e trapos lidh\u00ebn tel.<br \/>\n&#8211; Duhet t\u00eb hidhet nj\u00ebri n\u00eb lum\u00eb tani, &#8211; foli nj\u00eb nga burrat q\u00eb kishte ndihmuar n\u00eb nd\u00ebrtimin e trapos.<br \/>\nAskush nuk foli.<br \/>\n&#8211; H\u00eb, &#8211; foli p\u00ebrs\u00ebri i nj\u00ebjti burr\u00eb. Del ndonj\u00ebri t\u00eb hyj\u00eb n\u00eb lum\u00eb, t\u00eb t\u00ebrheqi trapon p\u00ebr ta kaluar n\u00eb an\u00ebn tjet\u00ebr t\u00eb lumit? Rrug\u00eb tjet\u00ebr nuk kemi.<br \/>\nP\u00ebrs\u00ebri asnj\u00ebri nuk foli. V\u00ebshtronin trapon; disa e hodh\u00ebn shikimin n\u00eb gj\u00ebr\u00ebsin\u00eb e lumit. Se\u00e7 m\u00ebrm\u00ebrit\u00ebn me vete dhe l\u00ebviz\u00ebn pak kok\u00ebn majtas djathtas.<br \/>\nHeshtjen e theu ai, Dimi. &#8211; Po hyj un\u00eb, &#8211; tha dhe filloi t\u00eb zhvishej. T\u00eb gjith\u00eb njer\u00ebzit kthyen kokat nga ai.<\/p>\n<p>Ai xhvishte rrobat e trupit, t\u00eb tjer\u00ebt e shikonin. Nj\u00eb grua l\u00ebvizi supet, si t\u00eb ndjente t\u00eb ftoht\u00ebt n\u00eb trupin e saj. Dimi vendosi rrobat e trupit mbi trapo dhe hyri n\u00eb uj\u00eb.<br \/>\nAi notonte me nj\u00ebr\u00ebn dor\u00eb, nd\u00ebrsa me dor\u00ebn tjet\u00ebr t\u00ebrhiqte trapon. Dy burra t\u00eb tjer\u00eb nga bregu e ndihmonin duke e l\u00ebshuar telin lidh\u00ebs. T\u00eb gjith\u00eb njer\u00ebzit n\u00eb breg t\u00eb lumit ndjen\u00eb morrnica n\u00eb trup kur shikonin Dimin t\u00eb notonte me nj\u00ebr\u00ebn dor\u00eb, me trupin e kthyer brinjas.<br \/>\nAi notonte me v\u00ebshtir\u00ebsi t\u00eb madhe; uji i lumit e largonte m\u00eb posht\u00eb n\u00eb drejtim t\u00eb rrjedh\u00ebs s\u00eb tij. Dy burra n\u00eb bregun e lumit lironin telin nga rrota e mbledhur, ku ishte lidhur me pjes\u00ebn tjet\u00ebr t\u00eb trapos<br \/>\nPas disa minutave, Dimi mb\u00ebrriti n\u00eb bregun tjet\u00ebr t\u00eb lumit, disa metra m\u00eb posht\u00eb drejtimit nga vendi ku ishte nisur. Trupi filloi t&#8217;i dridhej nga t\u00eb ftoht\u00ebt. Pjes\u00ebn e mjekr\u00ebs dhe moll\u00ebzat e faqeve nuk i ndjente t&#8217;i kishte t\u00eb tijat. Mori n\u00eb dor\u00eb trapon dhe eci gjat\u00eb bregut, q\u00eb binte vij\u00eb e drejt\u00eb me njer\u00ebzit matan\u00eb bregut tjet\u00ebr.<br \/>\n&#8211; Aman, o Per\u00ebndi! &#8211; tha nj\u00eb grua dhe b\u00ebri kryq me dor\u00eb. Ai veprim i t\u00eb b\u00ebrit kryq, u shoq\u00ebrua edhe nga disa gra t\u00eb tjera.<br \/>\n&#8211; Ta t\u00ebrheqim telin tani? &#8211; U d\u00ebgjua z\u00ebri i nj\u00eb burri.<br \/>\n&#8211; Prisni pak &#8211; tha Dimi me z\u00ebrin q\u00eb i dridhej, q\u00eb mezi u d\u00ebgjua dhe morri rrobat e trupit; hyri mes shkurreve. Nuk vonoi shum\u00eb, kur u duk p\u00ebrs\u00ebri; ishte i veshur.<br \/>\n&#8211; Tani po, t\u00ebrhiqeni, &#8211; tha dhe mbante t\u00eb shtr\u00ebnguar me dor\u00eb telin. Ca nga zhurma e rrjedh\u00ebs s\u00eb ujit, ca nga t\u00eb dridhurat e tij, z\u00ebri iu d\u00ebgjua si i mekur. Disa burra t\u00eb tjer\u00eb iu bashkuan dy burrave dhe filluan t\u00ebrheqjen e telit p\u00ebr t\u00eb sjell\u00eb trapon n\u00eb breg t\u00eb lumit.<br \/>\nKush do ishte i pari q\u00eb do ta merrte guximin t&#8217;i hipte asaj &#8220;varke&#8221;? Grat\u00eb filluan p\u00ebshp\u00ebritjen me nj\u00ebra tjetr\u00ebn. Ndjeheshin shum\u00eb t\u00eb frik\u00ebsuara, p\u00ebr m\u00eb tep\u00ebr mendonin p\u00ebr f\u00ebmij\u00ebt e vegj\u00ebl.<\/p>\n<p>&#8211; &#8220;O Zot i madh! Kalohet gjith\u00eb ky lum\u00eb k\u00ebshtu me k\u00ebto copra d\u00ebrrasa t\u00eb lidhura me dy fije teli?&#8221; &#8211; mendoi nj\u00eb grua.<br \/>\nEdhe nj\u00eb burr\u00eb tjet\u00ebr po mendonte, si mund t\u00eb kalohet lumi me k\u00ebt\u00eb cop\u00eb &#8220;vark\u00eb&#8221;? Pastaj i nj\u00ebjti burr\u00eb iu drejtua dy djemve: &#8211; Hajdeni ju t\u00eb rrinjt\u00eb, se dini edhe t\u00eb notoni. Hipni, q\u00eb t\u00eb mos vonohemi shum\u00eb.<br \/>\n&#8211; Dy t\u00eb rrinjt\u00eb qesh\u00ebn: &#8211; Do hipim xhaxhi, do hipim, po m\u00eb mir\u00eb \u00ebsht\u00eb q\u00eb t\u00eb hip\u00ebsh edhe ti me ne.<br \/>\n&#8211; Opo h\u00eb, vazhdoni ju t\u00eb rrinjt\u00eb n\u00eb fillim, po dhe ne do e kalojm\u00eb&#8230;<br \/>\nDy t\u00eb rrinjt\u00eb hip\u00ebn n\u00eb &#8220;vark\u00eb&#8221; dhe po qendronin n\u00eb k\u00ebmb\u00eb; po mundoheshin t\u00eb mbanin ekuilibrin. Dimi nga ana tjet\u00ebr e bregut filloi t\u00ebrheqjen e telit. &#8220;Varka&#8221; e vog\u00ebl rr\u00ebshqiste n\u00eb sip\u00ebrfaqen e ujit. Njer\u00ebzit n\u00eb breg t\u00eb lumit shikonin me ankth, n\u00eb pritje t\u00eb ndonj\u00eb t\u00eb keqe, p\u00ebrmbysjen e trapos, si\u00e7 do ta quanin ata.<br \/>\nDy gra u pan\u00eb t\u00eb b\u00ebjn\u00eb kryq me dor\u00eb, duke m\u00ebrm\u00ebritur di\u00e7ka; ishte lutja e tyre q\u00eb po i drejtoheshin Zotit .- Zoti j&#8217;u ndihmoft\u00eb, &#8211; u d\u00ebgjua nj\u00eb z\u00eb gruaje.<br \/>\n&#8211; Zoti na ndihmoft\u00eb t\u00eb gjith\u00eb neve k\u00ebtu si jemi; t\u00eb gjith\u00eb kemi p\u00ebr ta b\u00ebr\u00eb k\u00ebt\u00eb lundrim sa t\u00eb v\u00ebshtir\u00eb aq edhe t\u00eb rreziksh\u00ebm.<br \/>\n&#8211; Na shp\u00ebto f\u00ebmij\u00ebt o Zot &#8211; u d\u00ebgjua nj\u00eb z\u00eb tjet\u00ebr gruaje.<br \/>\n&#8211; Zoti ka p\u00ebr t\u00eb na ndihmuar t\u00eb gjith\u00eb neve.<br \/>\n&#8220;Varka&#8221; e vog\u00ebl kishte arritur pothuajse n\u00eb gjysm\u00ebn e gj\u00ebr\u00ebsis\u00eb s\u00eb lumit. Dy djemt\u00eb e hipur n\u00eb at\u00eb &#8220;vark\u00eb&#8221; kishin p\u00ebrkulur kurrizin dhe kishin mb\u00ebshtetur duart mbi dyshemen\u00eb e saj.<\/p>\n<p>&#8211; Kur t\u00eb na vij\u00eb rradha p\u00ebr ta kaluar lumin, nuk do rrim\u00eb n\u00eb k\u00ebmb\u00eb ne &#8211; i tha nj\u00eb grua bashk\u00ebshortit t\u00eb saj, q\u00eb pran\u00eb kishte nj\u00eb djal\u00eb t\u00eb vog\u00ebl.<br \/>\n&#8211; \u00c7&#8217;a k\u00ebmb\u00eb, thua ti, moj? Do rrim\u00eb ulur dhe do mbahemi fort, madje.<br \/>\nTek i shikoje ata njer\u00ebz fatkeq, si\u00e7 ishte i keq fati p\u00ebr nj\u00eb vend dhe popull t\u00eb t\u00ebr\u00eb, tek lundronin mbi disa d\u00ebrrasa t\u00eb gozhduara mbi dy hunj, ndjeje dhimbje, dhimbje dhe breng\u00eb.<br \/>\nI fundit q\u00eb e kaloi lumin me at\u00eb trapo, ishte nj\u00eb djal\u00eb rreth t\u00eb 28-tave.<\/p>\n<p>&#8211; O Per\u00ebndiiii, o Per\u00ebndi e madhe! Nuk di \u00e7a t\u00eb them more djal\u00eb. Nuk gjej m\u00eb fjal\u00eb q\u00eb t\u00eb uroj more bir, p\u00ebr k\u00ebt\u00eb sakrific\u00eb dhe nder t\u00eb madh q\u00eb na b\u00ebre &#8211; u d\u00ebgjua z\u00ebri i nj\u00eb gruaj\u00eb. T\u00eb gjith\u00eb kthyen kokat nga ajo. Gruaja iu afrua Dimit, sikur donte ta p\u00ebrqafonte. &#8211; &#8220;Rrofsh bir, rrofsh!<br \/>\n&#8211; T\u00eb rroj\u00eb se \u00e7&#8217;ke me t\u00eb, &#8211; tha nj\u00eb burr\u00eb dhe u p\u00ebrkul t\u00eb marr\u00eb \u00e7ant\u00ebn. Nj\u00eb burr\u00eb tjet\u00ebr nxorri nga \u00e7anta nj\u00eb shishe: &#8211; Merre! Hallall ta kesh. \u00cbsht\u00eb raki, e kam zjerr\u00eb vet\u00eb. Merre, ta kesh p\u00ebr rrug\u00ebs, t\u00eb pish, se t\u00eb b\u00ebn mir\u00eb, t\u00eb nxeh.<br \/>\n&#8211; Faleminderit more djal\u00eb! Rrofsh! &#8211; U d\u00ebgjuan z\u00ebra t\u00eb tjer\u00eb.<br \/>\nDimi e pa n\u00eb sy. &#8211; Merre i tha tjetri, &#8211; hallall e ke. Dimi e morri shishen: Edhe pse vet\u00eb nuk ishte i v\u00ebn\u00eb shum\u00eb pas rakis\u00eb, iu kujtua i ati; e pinte rakin\u00eb, madje shum\u00eb. Pa t\u00eb, nuk mund t\u00eb rrinte as edhe nj\u00eb dit\u00eb pa e pir\u00eb, por si\u00e7 e thoshte edhe vet\u00eb i ati, un\u00eb pi rrakin\u00eb e jo rakia t\u00eb m\u00eb pij\u00eb mua. Kur e shoh q\u00eb po e teproj n\u00eb pije, e nd\u00ebrpres&#8230; &#8211; Kjo ishte edhe ar\u00ebsyeja, q\u00eb i ati, kurr\u00eb nuk vinte n\u00eb sht\u00ebpi i dehur. -&#8220;Eh babi, babi!&#8221; &#8211; foli Dimi n\u00ebn vete; ndjeu mall dhe dashuri t\u00eb madhe. Iu duk se kishte shum\u00eb dit\u00eb pa e par\u00eb t\u00eb atin &#8211; Ku do jesh tani n\u00eb k\u00ebt\u00eb or\u00eb t\u00eb m\u00ebngjesit? Sigurisht, n\u00eb klubin e lagjes p\u00ebr t\u00eb kthyer ndonj\u00eb got\u00eb dhe p\u00ebr t\u00eb pir\u00eb kafen\u00eb e m\u00ebngjesit. Kafeja! Eh, ajo kafe elbi! Eh ajo kafe qiqre q\u00eb shteti shqiptar na i ka detyruar ne, njer\u00ebzve p\u00ebr ta pir\u00eb n\u00eb munges\u00eb t\u00eb kafes origjinale, q\u00eb se ka kurr\u00eb shijen e kafes&#8230; dhe ju t\u00eb moshuarit, g\u00ebnjeheni pas saj&#8221; &#8211; Syt\u00eb i mbante tek shishja e rakis\u00eb, q\u00eb, instiktivisht e rrotulloi me dor\u00eb. Vet\u00eb i ati i kishte th\u00ebn\u00eb ato dit\u00ebt e ikjes s\u00eb madhe t\u00eb shqiptar\u00ebve p\u00ebrtej kufirit. &#8220;Nuk do gj\u00eb babi prej teje t\u00eb m\u00eb d\u00ebrgosh, n\u00ebse ik\u00ebn andej bir, vet\u00ebm kafe; kafe t\u00eb m\u00eb d\u00ebrgosh biri im, mi ke sjell\u00eb t\u00eb gjitha. Na \u00ebsht\u00eb tharr\u00eb buza p\u00ebr t\u00eb pir\u00eb nj\u00eb kafe origjinale. Mosha jon\u00eb vet\u00ebm kafe do tani&#8230;&#8221; &#8211; Nj\u00eb ofsham\u00eb e thell\u00eb i doli nga shpirti dhe u duk se qerpik\u00ebt shkund\u00ebn lot\u00eb edhe pse fytyr\u00ebn e kishte ende t\u00eb lag\u00ebt nga lumi.<br \/>\n&#8211; Kemi dhe shum\u00eb rrug\u00eb p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb? &#8211; tha nj\u00eb burr\u00eb, duke v\u00ebshtruar kodr\u00ebn p\u00ebrball\u00eb.<br \/>\nAskush nuk foli. Njer\u00ebzit filluan t\u00eb l\u00ebviznin. M\u00eb t\u00eb rrinjt\u00eb, p\u00ebrs\u00ebri u shk\u00ebput\u00ebn dhe ec\u00ebn n\u00eb drejtim t\u00eb kodr\u00ebs.<br \/>\n&#8211; Pse, prap paskemi t\u00eb p\u00ebrpjeta p\u00ebr t&#8217;u ngjitur ne? &#8211; foli nj\u00eb grua n\u00ebn vete.<br \/>\n&#8211; Shikoni mir\u00eb, se mos kemi harruar ndonj\u00eb gj\u00eb, &#8211; tha nj\u00eb burr\u00eb dhe ktheu kok\u00ebn pas.<br \/>\nNj\u00eb burr\u00eb tjet\u00ebr vuri dor\u00ebn jasht\u00eb xhepit t\u00eb pantallonave, p\u00ebr t&#8217;u bindur p\u00ebr portofolin.<\/p>\n<p>Edhe ajo rrug\u00eb e p\u00ebrpjet\u00eb n\u00eb at\u00eb faqe kodre ishte e v\u00ebshtir\u00eb, por mendimi se kishin kaluar penges\u00ebn e madhe, kalimin e lumit, sikur i jepte kurajo p\u00ebr t&#8217;ia larguar lodhjen.<br \/>\nTek i ngjiteshin kodr\u00ebs p\u00ebrpjet\u00eb u d\u00ebgjua nj\u00eb zhurm\u00eb e leht\u00eb, rrjedhje uji. Nga disa gur\u00eb pan\u00eb t\u00eb rridhte uj\u00eb i ftoht\u00eb dhe i past\u00ebr.<br \/>\n&#8211; Po un\u00eb, \u00e7&#8217;e mbaj ujin e lumit me vete? &#8211; foli gruaja n\u00ebn vete me qesen n\u00eb dor\u00eb. E derdhi dhe p\u00ebrkuli trupin mbi rrjedh\u00ebn e ujit.<br \/>\n&#8211; Po na ikin t\u00eb gjith\u00eb dhe s&#8217;dim\u00eb nga t\u00eb shkojm\u00eb pastaj, po h\u00eb, jepini pak k\u00ebmb\u00ebve, l\u00ebreni ujin tani, &#8211; foli nj\u00eb burr\u00eb, q\u00eb dukej se ishte m\u00eb i moshuari n\u00eb at\u00eb grup njer\u00ebzish.<br \/>\nDimi ecte pa u shk\u00ebputur nga grupi i mbetur prapa q\u00eb i kishte shoq\u00ebruar gjat\u00eb gjith\u00eb atij rrug\u00ebtimi; ishin prind\u00ebr me f\u00ebmij\u00eb t\u00eb vegj\u00ebl.<br \/>\nBisedat q\u00eb b\u00ebheshin, dukej sikur nuk po e ndjenin m\u00eb lodhjen.<br \/>\n&#8211; Ti ke njer\u00ebz andej, ndonj\u00eb shok, a ku ta di un\u00eb?<br \/>\n&#8211; Po, kam nj\u00eb nip. Kam edhe dy numra telefoni q\u00eb m&#8217;i kan\u00eb dh\u00ebn\u00eb disa shok\u00eb.<br \/>\n&#8211; Un\u00eb skam as shok\u00eb, as ndonj\u00eb num\u00ebr telefoni.<br \/>\n&#8211; Po si do b\u00ebsh? Apo&#8230;<br \/>\n&#8211; Si do b\u00ebj! Si gjith\u00eb t\u00eb tjer\u00ebt edhe un\u00eb.<br \/>\n&#8211; Na kan\u00eb th\u00ebn\u00eb; edhe familjet vendase k\u00ebtu, i kan\u00eb hapur dyert e sht\u00ebpive t\u00eb tyre p\u00ebr t\u00eb ardhurit. U vjen keq dhe duan t&#8217;i ndihmojn\u00eb. Sigurisht, kan\u00eb edhe interesin e tyre p\u00ebr krah\u00eb pune.<br \/>\n&#8211; Nj\u00eb nga lagjja ime, ka dy muaj q\u00eb ka ikur. Punon \u00e7oban. Diku k\u00ebtu af\u00ebr duhet t\u00eb jet\u00eb, se k\u00ebshtu ka th\u00ebn\u00eb; jam n\u00eb nj\u00eb fshat af\u00ebr me kufirin.<br \/>\n&#8211; Pun\u00eb ka plot. Stin\u00eb pranvere \u00ebsht\u00eb tani; bujq\u00ebrit e k\u00ebtij vendi kan\u00eb nevoj\u00eb p\u00ebr krah\u00eb pune, sidomos n\u00eb k\u00ebt\u00eb stin\u00eb.<br \/>\n&#8211; Edhe nj\u00eb ndihm\u00ebsmjeke nga lagja ime, diku k\u00ebtu af\u00ebr duhet t\u00eb jet\u00eb. K\u00ebshtu ka njoftuar; i sh\u00ebrben nj\u00eb gruaje t\u00eb moshuar.<br \/>\n&#8211; Pse, keni nd\u00ebrmend t\u00eb qendroni n\u00eb fshatra ju? Kryeqyteti ore, kryeqyteti! Atje \u00ebsht\u00eb edhe mund\u00ebsia m\u00eb e madhe edhe p\u00ebr t\u00eb gjetur pun\u00eb edhe p\u00ebr t&#8217;i shp\u00ebtuar policis\u00eb.<br \/>\n&#8211; Besoj, se ia dol\u00ebm mir\u00eb; i shp\u00ebtuam polic\u00ebve.<br \/>\n&#8211; Prit, mos u shpejtoni, kur t\u00eb mb\u00ebrrijm\u00eb mir\u00eb, at\u00ebhere themi se i shp\u00ebtuam polic\u00ebve&#8230;<br \/>\n&#8211; Ehhh!<\/p>\n<p>Pas nj\u00eb t\u00eb p\u00ebrpjete t\u00eb v\u00ebshtir\u00eb, nga maja e kodr\u00ebs u shfaq qyteti. Kodra gjelb\u00ebronte nga pishat dhe bredhat. N\u00eb nj\u00eb vend, ata pan\u00eb t\u00eb grumbulluara disa shishe bosh plastike uji, coca cola e pije t\u00eb tjera freskuese, t\u00eb panjohura deri n\u00eb at\u00eb koh\u00eb n\u00eb Shqip\u00ebri, t\u00eb l\u00ebna aty nga ndonj\u00eb grup t\u00eb rinjsh vendas, sigurisht, t\u00eb ardhur p\u00ebr ndonj\u00eb piknik .<br \/>\n&#8211; O Zot! \u00c7&#8217;far\u00eb nuk ka b\u00ebr\u00eb dora e njeriut. Shikoni sa bukuri e madhe q\u00eb \u00ebsht\u00eb! &#8211; tha nj\u00eb burr\u00eb, me shikimin posht\u00eb.<br \/>\nGrupi i njer\u00ebzve hodhi shikimin posht\u00eb kodr\u00ebs nga dukej qyteti. Ai shtrihej p\u00ebrgjat\u00eb nj\u00eb vije bregdetare. Disa vapor\u00eb t\u00eb m\u00ebdhenj ishin akorduar n\u00eb port.<br \/>\nN\u00eb oborin e nj\u00eb sht\u00ebpie, nj\u00eb prift i veshur me veladonin e zi, i k\u00ebnaqej nj\u00eb tufe bag\u00ebtish, dele dhe qingja.<br \/>\n&#8211; S\u00eb shpejti jan\u00eb pashk\u00ebt dhe vendasit i festojn\u00eb me madh\u00ebshti at\u00eb fest\u00eb t\u00eb bukur e t\u00eb shenjt\u00eb. Ja, ato qingja do therrin p\u00ebr pashk\u00eb.<br \/>\n&#8211; Eh! &#8211; Psher\u00ebtin\u00eb t\u00eb tjer\u00ebt, q\u00eb kishin koh\u00eb q\u00eb e kishin harruar shijen e mishit&#8230;<br \/>\n&#8211; Na duket, sikur jemi t\u00eb nj\u00eb fisi, o v\u00ebllez\u00ebr, si nj\u00eb familje. Edhe pse rast\u00ebsia, i nj\u00ebjti hall q\u00eb na zuri, na njohu n\u00eb k\u00ebt\u00eb udh\u00eb t\u00eb v\u00ebshtir\u00eb e t\u00eb panjohur, sikur po na vjen keq t\u00eb ndahemi nga nj\u00ebri tjetri.<br \/>\n&#8211; Epo, bashk\u00eb gjithmon\u00eb nuk do rrim\u00eb ne, po mir\u00eb edhe kaq, e b\u00ebm\u00eb rrug\u00ebn dhe i faleminderit t\u00eb madhit Zot, q\u00eb na ndihmoi nga ndonj\u00eb e keqe e papritur.<\/p>\n<p style=\"text-align: center;\">* * *<\/p>\n<p>Autobuzi mb\u00ebrriti n\u00eb or\u00ebt e para, pa zbardhur ende agimi. Kishin udh\u00ebtuar or\u00eb t\u00eb t\u00ebra p\u00ebr t\u00ebr\u00eb nat\u00ebn. Pjesa tjet\u00ebr, m\u00eb t\u00eb moshuarit, grat\u00eb dhe f\u00ebmij\u00ebt gjat\u00eb udh\u00ebtimit rran\u00eb n\u00eb nj\u00eb gjum\u00eb t\u00eb thell\u00eb, gjum\u00eb vdekje, si\u00e7 do ta quanin ata. U d\u00ebgjuan edhe disa ng\u00ebrhitje.<br \/>\nAutobus\u00eb t\u00eb shumt\u00eb t\u00eb ardhur nga qytetet e ndryshme t\u00eb atij shteti, njer\u00ebz t\u00eb moshave t\u00eb ndryshme q\u00eb l\u00ebviznin n\u00eb t\u00eb gjitha drejtimet, taksi, dyqane t\u00eb shumt\u00eb q\u00eb shndrisnin nga dritat neone&#8230; Kjo ishte pamja n\u00eb at\u00eb agjenci autobuz\u00ebsh.<br \/>\n&#8211; T\u00eb hyjm\u00eb n\u00eb ndonj\u00eb dyqan e t\u00eb shlodhemi pak &#8211; tha burri q\u00eb rrinte me gruan dhe dy f\u00ebmij\u00ebt e vegj\u00ebl, q\u00eb Dimi p\u00ebr asnj\u00eb \u00e7ast nuk i ishte ndar\u00eb.<br \/>\nAjri i ngroht\u00eb dhe aroma e k\u00ebnd\u00ebshme e kafes q\u00eb ishte p\u00ebrhapur brenda dyqanit, sikur ia leht\u00ebsoi lodhjen. P\u00ebrs\u00ebri Dimit, mendja i shkoi tek i ati.<br \/>\n&#8220;Kafe, kafe me boll\u00ebk&#8230; Oohhhh!&#8221; Sa i pasur po i dukej ai dyqan ku nuk mungonte asnj\u00eb mall. Kafe, fruta dhe fara t\u00eb thata, pije t\u00eb ndryshme alkoolike dhe freskuese t\u00eb panjohura. Mendja i rrinte tani vet\u00ebm tek i ati. Po i dhimbsej m\u00eb shum\u00eb se kurr\u00eb. Donte t\u00eb blinte kafe e t&#8217;ia d\u00ebrgonte q\u00eb at\u00eb \u00e7ast. Po ku do ta mbante? Si do t&#8217;ia d\u00ebrgonte? As vet\u00eb nuk e dinte se ku do shkonte at\u00eb dit\u00eb t\u00eb par\u00eb t\u00eb mb\u00ebrritjes s\u00eb tij n\u00eb at\u00eb shtet t\u00eb huaj.<br \/>\nNga jasht\u00eb xhamave ku po rrinin ulur, Dimit iu duk se dalloi tre bashkqytetar\u00eb, moshatar\u00eb t\u00eb tij. U \u00e7ua menj\u00ebher\u00eb dhe doli jasht\u00eb. Nuk kishte qen\u00eb i gabuar; me nj\u00ebrin nga ata kishte qen\u00eb bashk\u00ebnx\u00ebn\u00ebs n\u00eb nj\u00eb klas\u00eb.<br \/>\n&#8211; Edhe ju k\u00ebtu? &#8211;<br \/>\n&#8211; Po &#8211; than\u00eb ata. &#8211; Edhe ne k\u00ebtu, por e kemi vendosur t\u00eb ikim.<br \/>\n&#8211; T\u00eb ikni?! Pse?<br \/>\n&#8211; Ah! &#8211; tha nj\u00ebri nga ata. &#8211; Kam nj\u00eb jav\u00eb pa u lar\u00eb. Nuk njoh njeri k\u00ebtu&#8230;<br \/>\n&#8211; S&#8217;po gjejm\u00eb dot pun\u00eb&#8230;<br \/>\n&#8211; Vdiq\u00ebm p\u00ebr gjum\u00eb&#8230;<br \/>\n&#8211; Kam l\u00ebn\u00eb gruan dhe f\u00ebmij\u00ebt n\u00eb Shqip\u00ebri, nuk mundem dot m\u00eb&#8230;<br \/>\nDimit, sikur iu mpak\u00ebn shpresat kur d\u00ebgjoi ato biseda.<br \/>\nAta sikur ia lexuan mendimet n\u00eb fytyr\u00ebn e tij, q\u00eb u duk e mendueshme.<br \/>\n&#8211; Urojm\u00eb ore v\u00eblla t\u00eb t\u00eb ect\u00eb mbar\u00eb ty. Mos u demoralizo nga \u00e7&#8217;po t\u00eb themi. Provoje edhe ti nj\u00ebher\u00eb fatin t\u00ebnd.<br \/>\n&#8211; Kur do ktheheni n\u00eb Shqip\u00ebri? &#8211; pyeti Dimi dhe pa nga shoku i tij, ish bashk\u00ebnx\u00ebn\u00ebs.<br \/>\n&#8211; Tani, me autobusin e rradh\u00ebs.<br \/>\n&#8211; T\u00eb lutem shum\u00eb! Mund t\u00eb shqet\u00ebsoj me nj\u00eb porosi t\u00eb vog\u00ebl? T\u00eb lutem&#8230;! &#8211; Fjal\u00ebt e Dimit, m\u00eb tep\u00ebr u duk\u00ebn si lutje ndaj shokut. &#8211; Mund t\u00eb t\u00eb jap pak kafe p\u00ebr babin?<br \/>\nDy t\u00eb tjer\u00ebt buzagaz\u00ebn.<br \/>\n&#8211; Pak! Sa pak kafe?<br \/>\n&#8211; Jo m\u00eb shum\u00eb se nj\u00eb kile.<br \/>\n&#8211; Mir\u00eb &#8211; tha shoku me z\u00eb t\u00eb ul\u00ebt, q\u00eb m\u00eb tep\u00ebr u duk se nuk u d\u00ebgjua.<br \/>\n&#8211; Rrofsh! &#8211; tha Dimi dhe u kthye nga dera e dyqanit.<\/p>\n<p style=\"text-align: center;\">***<\/p>\n<p>Ato dit\u00ebt e para, bisedat telefonike me t\u00eb af\u00ebrmit e tij n\u00eb atdhe ishin pothuajse t\u00eb pamundura. N\u00eb t\u00eb gjitha ambientet postare t\u00eb qyteteve t\u00eb Shqip\u00ebris\u00eb, njer\u00ebzit rrinin n\u00eb radh\u00eb me or\u00eb t\u00eb t\u00ebra p\u00ebr t\u00eb folur dhe p\u00ebr t\u00eb m\u00ebsuar rreth fatit t\u00eb t\u00eb af\u00ebrm\u00ebve t\u00eb tyre larguar. Dimi, me ndihm\u00ebn e disa bashkatdhetar\u00ebve t\u00eb tij, pas disa dit\u00ebsh, n\u00eb ambient\u00ebt e post\u00ebs telegrafike, mund\u00ebsoi d\u00ebrgimin e nj\u00eb telegrami p\u00ebr mb\u00ebrritjen e tij sh\u00ebndosh\u00eb e mir\u00eb n\u00eb shtetin fqinj. M\u00eb von\u00eb u mund\u00ebsua edhe bisedat telefonike me t\u00eb af\u00ebrmit e tij. Zakonisht, fliste n\u00eb telefon me dy motrat dhe v\u00ebllan\u00eb.<br \/>\nGjendja sh\u00ebndet\u00ebsore e t\u00eb atit, papritur ishte rr\u00ebnduar, por Dimit nuk i kishin treguar. Ishte kjo ar\u00ebsyeja, q\u00eb i ati foli vet\u00ebm nj\u00ebher\u00eb me t\u00eb n\u00eb telefon.<\/p>\n<p style=\"text-align: center;\">* * *<\/p>\n<p>Mendimi p\u00ebr t&#8217;i d\u00ebrguar t\u00eb atit sa m\u00eb shpesh kafe, i rrinte si nj\u00eb lim\u00eb e s&#8217;po e linte t\u00eb qet\u00eb. E kishte marr\u00eb shum\u00eb malli.<br \/>\nKishte kaluar, pothuajse m\u00eb shum\u00eb se nj\u00eb muaj, kur rast\u00ebsisht dhe mrekullisht, si\u00e7 do ta quante vet\u00eb Dimi, takon nj\u00eb bashkqytetarin e vet, i njohur me t\u00eb atin e tij, i cili pas nj\u00eb vizite disa javore tek djemt\u00eb e tij do kthehej n\u00eb atdhe.<br \/>\nM\u00eb par\u00eb se Dimi t&#8217;i thoshte edhe p\u00ebr porosin\u00eb e t\u00eb atit, ishte vet\u00eb bashkqytetari, sikur ia lexoi mendimin. &#8211; Nes\u00ebr kthehem n\u00eb sht\u00ebpi, n\u00eb Shqip\u00ebri; n\u00ebse ke ndonj\u00eb porosi t\u00eb vog\u00ebl, mos nguro t\u00eb ma jap\u00ebsh.<br \/>\n&#8211; Kafe &#8211; tha menj\u00ebher\u00eb Dimi, pa mbaruar mir\u00eb fjal\u00ebn bashkqytetari. Kafe! T\u00eb lutem shum\u00eb, kafe p\u00ebr babin dua t\u00eb d\u00ebrgoj.<br \/>\n&#8211; Mos m&#8217;u lut i tha bashkqytetari, un\u00eb vet\u00eb t\u00eb thash\u00eb. Vet\u00ebm kafe, apo edhe ndonj\u00eb nga ato t\u00eb tjerat, rroba veshje, coca cola&#8230;?<br \/>\n&#8211; N\u00ebse mundesh edhe ato t\u00eb tjerat&#8230; por kafen\u00eb e kam t\u00eb par\u00ebn q\u00eb dua t\u00eb t\u00eb jap.<br \/>\nPa humbur koh\u00eb, shkuan n\u00eb dyqanin m\u00eb t\u00eb af\u00ebrm dhe bleu kafe; kafe t\u00eb pjekur dhe t\u00eb bluar t\u00eb paketuar, si\u00e7 shitej. Bleu edhe kafe t\u00eb papjekur.<br \/>\nU leht\u00ebsua shpirt\u00ebrisht.<\/p>\n<p>Priste pas disa dit\u00ebsh, nga t\u00eb af\u00ebrmit e tij n\u00eb Shqip\u00ebri, ta njoftonin p\u00ebr mb\u00ebrritjen e pakos. Asnj\u00eb lajm nuk kishte marr\u00eb. Iu duk e \u00e7udit\u00ebshme dhe e paspjegueshme, p\u00ebrse kjo heshtje nga ata. Shum\u00eb mendime i vinin n\u00eb mendjen, por asgj\u00eb t\u00eb keqe nuk mendonte. Ajo heshtje, zgjati pothuajse dy jav\u00eb. Motrat dhe v\u00ebllai i telefononin pothuajse \u00e7do tre dit\u00eb. &#8211; &#8220;Kan\u00eb kaluar dy jav\u00eb&#8230;&#8221;!<br \/>\nSapo ishte thyer mesdita. Nga jasht\u00eb dhom\u00ebs ku rrinte, d\u00ebgjoi z\u00ebrin e \u00ebmb\u00ebl t\u00eb zonj\u00ebs s\u00eb sht\u00ebpis\u00eb ku rrinte me qera; po i th\u00ebrriste. U \u00e7ua menj\u00ebher\u00eb dhe doli jasht\u00eb. I shkoi mendja, ajo e th\u00ebrriste vet\u00ebm kur e k\u00ebrkonin Dimin p\u00ebr t\u00eb folur n\u00eb telefon. Me shpejt\u00ebsi, i ngjiti dy e nga dy shkall\u00ebt q\u00eb t\u00eb \u00e7onin n\u00eb katin e sip\u00ebrm t\u00eb sht\u00ebpis\u00eb. Frym\u00ebmarrja i ishte shpejtuar nga t\u00eb nxituarit dhe emocionet.<br \/>\n&#8211; Po t\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb t\u00eb flasin n\u00eb telefon me ty &#8211; tha gruaja me fytyr\u00eb gazmore dhe z\u00ebrin e \u00ebmb\u00ebl. &#8211; Un\u00eb s&#8217;po kuptoj se \u00e7&#8217;m\u00eb thon\u00eb, por, sigurisht, njer\u00ebzit e familjes t\u00ebnde n\u00eb Shqip\u00ebri do jen\u00eb. &#8211; Fytyra i buzagazte.<br \/>\nDimi kapi menj\u00ebher\u00eb receptorin e telefonit dhe shqiptoi fjal\u00ebn, tashm\u00eb t\u00eb njohur: &#8220;Alo&#8221;. Nga ana tjet\u00ebr e telefonit d\u00ebgjoi nj\u00eb z\u00eb femre. E dalloi, ishte z\u00ebri i nj\u00ebr\u00ebs nga dy motrat. Por ai z\u00eb po i vinte i shurdh\u00ebt, si me nd\u00ebrprejre, jo i qart\u00eb. Iu duk se ai z\u00eb po i vinte vajtuesh\u00ebm.<br \/>\n&#8211; Jam Xh. &#8211; i tha ajo, q\u00eb u kuptua se di\u00e7ka po e mundonte t\u00eb vazhdonte bised\u00ebn. T\u00eb dyja motrave t\u00eb tij, emrat i fillonin me t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn shkronj\u00eb.<br \/>\n&#8211; M\u00eb keni b\u00ebr\u00eb shum\u00eb merak; pse s&#8217;m\u00eb keni telefonuar&#8230;?<br \/>\n&#8211; Po&#8230; ja&#8230; &#8211; P\u00ebrs\u00ebri z\u00ebri i motr\u00ebs u nd\u00ebrpre.<br \/>\n&#8211; Si jeni? Babi, si \u00ebsht\u00eb?<br \/>\n&#8211; Mir\u00eb&#8230; jemi&#8230; mir\u00eb&#8230; ne. Mir\u00eb jemi &#8230;, nd\u00ebrsa babi&#8230; &#8211; z\u00ebri p\u00ebrs\u00ebri u nd\u00ebrpre.<br \/>\n&#8211; Alo, m\u00eb d\u00ebgjon? Aty je? &#8211; Buz\u00ebqeshja e m\u00ebparshme iu tret.<br \/>\n&#8211; Ooohhh! &#8211; D\u00ebgjoi ofsham\u00ebn e thekshme t\u00eb motr\u00ebs, q\u00eb iu duk e dhimbshme. Ajo psher\u00ebtim\u00eb u d\u00ebgjua shurdhsh\u00ebm dhe vajtuesh\u00ebm.<br \/>\n&#8211; Fol e dashur mot\u00ebr. T\u00eb lutem, \u00e7&#8217;far\u00eb ke sot? Si jeni? Babi, si \u00ebsht\u00eb? &#8211; Di\u00e7ka t\u00eb keqe ndjeu n\u00eb shpirt dhe trupi filloi t&#8217;i dridhej, nd\u00ebrsa zemra po i rrihte me shpejt\u00ebsi, sikur donte t&#8217;i dilte jasht\u00eb kraharorit.<br \/>\n&#8211; Ne mir\u00eb jemi, po&#8230; babi, \u00ebsht\u00eb pak pa qejf! &#8211; E folura e t\u00eb motr\u00ebs iu duk e turbullt.<br \/>\n&#8211; Babi pa qejf? Pse, \u00e7&#8217;far\u00eb ka?<br \/>\nP\u00ebrs\u00ebri heshtje nga ana tjet\u00ebr e telefonit. &#8211; Xh. T\u00eb lutem m\u00eb thuaj, \u00e7&#8217;far\u00eb ka babi?<br \/>\n&#8211; &#8230; \u00cbsht\u00eb&#8230; pak&#8230; s\u00ebmur\u00eb&#8230;<br \/>\n&#8211; S\u00ebmur\u00eb?! &#8211; Dhe iu duk se ndjeu nj\u00eb goditje n\u00eb kok\u00eb. &#8211; S\u00ebmur\u00eb shum\u00eb? Ku ndodhet, i shtruar n\u00eb spital apo n\u00eb sht\u00ebpi?<br \/>\n&#8211; Dimi, &#8230; shpirt i motr\u00ebs. Babi&#8230;<br \/>\n&#8211; J&#8217;u kam d\u00ebrguar nj\u00eb pako t\u00eb vog\u00ebl. Kafen\u00eb q\u00eb d\u00ebrgova p\u00ebr babin, e morr\u00ebt?<br \/>\nE motra nuk mundi dot t\u00eb durronte. Nga dhimbja q\u00eb ndjeu n\u00eb ato \u00e7aste iu duk se iu shk\u00ebput shpirti. Nuk po mundte ta mbante m\u00eb veten. Me z\u00ebrin e mekur q\u00eb po i dilte nga buz\u00ebt q\u00eb po i dridheshin, mes ngash\u00ebrimit dhe lot\u00ebve q\u00eb po i rridhnin, gjeti forc\u00eb t\u00eb flas\u00eb: &#8211; Dimi&#8230; babi&#8230; ka&#8230; &#8211; nuk mundi dot t\u00eb vazhdoj\u00eb.<br \/>\nAi d\u00ebgjoi vajtimet e mbytyra t\u00eb s\u00eb motr\u00ebs.<br \/>\n&#8211; \u00c7&#8217;far\u00eb ka babi? &#8211; dhe zemra filloi t&#8217;i rrah\u00eb me shpejt\u00ebsi. E zonja e sht\u00ebpis\u00eb q\u00eb po i rrinte p\u00ebrkundruall dhe q\u00eb s&#8217;kuptonte asgj\u00eb se \u00e7&#8217;thuhej, vazhdonte ta shihte Dimin duke buz\u00ebqeshur. Pastaj ajo buz\u00ebqeshje edhe asaj sikur i ngriu. Edhe ajo, dikur e kishte pasur djalin e saj t\u00eb ikur emigrant n\u00eb nj\u00eb shtet tjet\u00ebr t\u00eb huaj dhe e kuptonte shum\u00eb mir\u00eb se \u00e7&#8217;\u00ebsht\u00eb malli dhe dashuria q\u00eb t\u00eb jep larg\u00ebsia nga njer\u00ebzit e dashur.<br \/>\n&#8211; Mot\u00ebr, \u00e7&#8217;far\u00eb ka babi? &#8211; e pyeti p\u00ebrs\u00ebri ai.<br \/>\n&#8211; Dimi&#8230; babi&#8230; ka&#8230; 12 dit\u00eb&#8230; Oh Dimi! Babi ka 12 dit\u00eb &#8230; q\u00eb nuk jeton m\u00eb!<br \/>\n&#8211; \u00c7&#8217;po m\u00eb thua mot\u00ebr? Jo! Jo! &#8211; Lot\u00ebt i rrodh\u00ebn me shpejt\u00ebsi nga syt\u00eb duke zbritur posht\u00eb. Zemra po i rrihte edhe m\u00eb fort. Trupi po i dridhej. Nuk po mundte dot t\u00eb fliste. N\u00eb gjoks iu mblodh nj\u00eb gul\u00e7. Nuk donte ta besonte. &#8211; Jo! Jo mot\u00ebr! Joooo!<br \/>\n&#8211; Po, i dashur v\u00eblla! Mbahu i fort\u00eb. Babi iku. Babi nuk jeton m\u00eb. T\u00eb duam shum\u00eb v\u00eblla! T\u00eb duam shum\u00eb, t\u00eb gjith\u00eb t\u00eb duam ty, Dimi. Na fal v\u00eblla i dashur. E di q\u00eb ndjen dhimbjen e thell\u00eb p\u00ebr humbjen e babit, ashtu si\u00e7 po e ndjejm\u00eb t\u00eb gjith\u00eb ne k\u00ebtu, por, nuk t\u00eb njoftuam dhe besoj se na kupton. E morr\u00ebm pakon, Dimi. Edhe kafen\u00eb e morr\u00ebm, por, babi nuk e pa, as pakon, as kafen\u00eb, q\u00eb ti na d\u00ebrgove. Ajo erdhi tre dit\u00eb pasi babi kishte vdekur. Oohh! Babi v\u00ebrtet nuk e pa dhe nuk e shijoi kafen\u00eb q\u00eb i d\u00ebrgove ti, por ajo kafe u pi nga t\u00eb gjith\u00eb njer\u00ebzit pas disa dit\u00ebsh p\u00ebr shpirtin e tij. Babi mori me vete or\u00ebn e xhepit q\u00eb ia kishe d\u00ebrguar ti disa jav\u00eb m\u00eb par\u00eb, at\u00eb or\u00eb, q\u00eb e donte aq shum\u00eb dhe e mbante gjithmon\u00eb me vete. &#8220;V\u00ebrtet, m\u00eb ka marr\u00eb shum\u00eb malli p\u00ebr Dimin, por ja, mbaj k\u00ebt\u00eb or\u00eb pran\u00eb dhe m\u00eb \u00e7mall&#8230; &#8211; i foli e motra me ton t\u00eb p\u00ebrvajsh\u00ebm.<\/p>\n<p>Me hapa t\u00eb r\u00ebnduara, me k\u00ebmb\u00ebt q\u00eb s&#8217;po i ndjente t\u00eb tijat, Dimi zbriti shkall\u00ebt dhe hyri n\u00eb dhom\u00ebn e tij p\u00ebr t&#8217;u shkrehur n\u00eb vaj. &#8211; Babi&#8230;! Babi, nuk jeton m\u00eb! 12-t\u00eb dit\u00eb, q\u00eb babi ka ikur nga kjo jet\u00eb dhe un\u00eb nuk di gj\u00eb! Oohh! Kafeja. Shkoi n\u00eb guzhin\u00eb p\u00ebr t\u00eb p\u00ebrgatitur nj\u00eb kafe. &#8220;Ta pi nj\u00eb kafe edhe un\u00eb p\u00ebr shpirtin t\u00ebnd babi. U prefsh n\u00eb paqe i shtrenjt baba&#8230;&#8221;<br \/>\nMe dhimbjen n\u00eb shpirt, eci n\u00eb rrug\u00ebn q\u00eb t\u00eb \u00e7onte n\u00eb kish\u00ebn m\u00eb t\u00eb af\u00ebrt. Mori nj\u00eb qiri; e ndezi dhe u fal p\u00ebr shpirtin e vdekur t\u00eb t\u00eb atit.<br \/>\nN\u00eb vesh i trokisnin fjal\u00ebt: &#8220;Kafeja q\u00eb d\u00ebrgove ti Dimi, na erdhi tre dit\u00eb pas vdekjes s\u00eb babit. Ai v\u00ebrtet nuk e pa dhe nuk e shijoi kafen\u00eb q\u00eb i d\u00ebrgove ti, por ajo kafe u pi nga t\u00eb gjith\u00eb njer\u00ebzit pas disa dit\u00ebsh p\u00ebr shpirtin e tij&#8221;.<br \/>\n&#8211; &#8220;Babi im i donte shum\u00eb njer\u00ebzit. Kishte shum\u00eb miq, me t\u00eb cil\u00ebt, ai, me siguri, do ta pinte kafen time, kafen q\u00eb i d\u00ebrgova un\u00eb&#8230;&#8221;<br \/>\nSikur iu leht\u00ebsua pak dhimbja.<br \/>\n&#8211; Babi tani prehet p\u00ebrjet\u00ebsisht n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjtin varr, me n\u00ebn\u00ebn ton\u00eb, bashk\u00ebshorten e tij.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>(Tregim) Nga Pierre-Pandeli Simsia Ato dit\u00eb qyteti dukej i zbraz\u00ebt; rrug\u00ebt ishin pothuajse t\u00eb shkreta. Sh\u00ebtitjet e p\u00ebrnatshme t\u00eb njer\u00ebzve n\u00eb bulevardin kryesor t\u00eb qytetit ishin m\u00eb t\u00eb shkurtra. P\u00ebrpara televizorit, njer\u00ebzit prisnin t\u00eb d\u00ebgjonin lajmet e reja. Ato lajme nuk ishin d\u00ebgjuar kurr\u00eb. Kishte dit\u00eb q\u00eb fol\u00ebsja e televizionit njoftonte p\u00ebr qarkullim z\u00ebrash t\u00eb [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7,11],"tags":[],"yoast_head":"<!-- This site is optimized with the Yoast SEO plugin v22.9 - https:\/\/yoast.com\/wordpress\/plugins\/seo\/ -->\n<title>Kafeja - tregim - FjALA e LIR\u00cb - Arkivi<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/kafeja-tregim\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"sq_AL\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Kafeja - tregim - FjALA e LIR\u00cb - Arkivi\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"(Tregim) Nga Pierre-Pandeli Simsia Ato dit\u00eb qyteti dukej i zbraz\u00ebt; rrug\u00ebt ishin pothuajse t\u00eb shkreta. Sh\u00ebtitjet e p\u00ebrnatshme t\u00eb njer\u00ebzve n\u00eb bulevardin kryesor t\u00eb qytetit ishin m\u00eb t\u00eb shkurtra. P\u00ebrpara televizorit, njer\u00ebzit prisnin t\u00eb d\u00ebgjonin lajmet e reja. Ato lajme nuk ishin d\u00ebgjuar kurr\u00eb. Kishte dit\u00eb q\u00eb fol\u00ebsja e televizionit njoftonte p\u00ebr qarkullim z\u00ebrash t\u00eb [&hellip;]\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/kafeja-tregim\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"FjALA e LIR\u00cb - Arkivi\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2009-11-15T07:34:36+00:00\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"admin\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Written by\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"admin\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Est. reading time\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"44 minutes\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"Article\",\"@id\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/kafeja-tregim\/#article\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/kafeja-tregim\/\"},\"author\":{\"name\":\"admin\",\"@id\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/#\/schema\/person\/3aa1163ef05469c496fc94e77611ada2\"},\"headline\":\"Kafeja &#8211; tregim\",\"datePublished\":\"2009-11-15T07:34:36+00:00\",\"dateModified\":\"2009-11-15T07:34:36+00:00\",\"mainEntityOfPage\":{\"@id\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/kafeja-tregim\/\"},\"wordCount\":8892,\"commentCount\":0,\"publisher\":{\"@id\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/#organization\"},\"articleSection\":[\"Let\u00ebrsi\",\"Tregime\"],\"inLanguage\":\"sq-AL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"CommentAction\",\"name\":\"Comment\",\"target\":[\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/kafeja-tregim\/#respond\"]}]},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/kafeja-tregim\/\",\"url\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/kafeja-tregim\/\",\"name\":\"Kafeja - tregim - FjALA e LIR\u00cb - Arkivi\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/#website\"},\"datePublished\":\"2009-11-15T07:34:36+00:00\",\"dateModified\":\"2009-11-15T07:34:36+00:00\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/kafeja-tregim\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"sq-AL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/kafeja-tregim\/\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/kafeja-tregim\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"Kafeja &#8211; tregim\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/#website\",\"url\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/\",\"name\":\"FjALA e LIR\u00cb - Arkivi\",\"description\":\"Arkivi 2009-2015\",\"publisher\":{\"@id\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/#organization\"},\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":\"required name=search_term_string\"}],\"inLanguage\":\"sq-AL\"},{\"@type\":\"Organization\",\"@id\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/#organization\",\"name\":\"FjALA e LIR\u00cb - Arkivi\",\"url\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/\",\"logo\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"sq-AL\",\"@id\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/#\/schema\/logo\/image\/\",\"url\":\"\",\"contentUrl\":\"\",\"caption\":\"FjALA e LIR\u00cb - Arkivi\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/#\/schema\/logo\/image\/\"}},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/#\/schema\/person\/3aa1163ef05469c496fc94e77611ada2\",\"name\":\"admin\",\"image\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"sq-AL\",\"@id\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/#\/schema\/person\/image\/\",\"url\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/wp-content\/uploads\/2012\/02\/arben_cokaj-120x150.jpg\",\"contentUrl\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/wp-content\/uploads\/2012\/02\/arben_cokaj-120x150.jpg\",\"caption\":\"admin\"},\"description\":\"Admin, Fjala e Lir\u00eb\",\"sameAs\":[\"https:\/\/fjala.info\/\"],\"url\":\"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/author\/admin\/\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Kafeja - tregim - FjALA e LIR\u00cb - Arkivi","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/kafeja-tregim\/","og_locale":"sq_AL","og_type":"article","og_title":"Kafeja - tregim - FjALA e LIR\u00cb - Arkivi","og_description":"(Tregim) Nga Pierre-Pandeli Simsia Ato dit\u00eb qyteti dukej i zbraz\u00ebt; rrug\u00ebt ishin pothuajse t\u00eb shkreta. Sh\u00ebtitjet e p\u00ebrnatshme t\u00eb njer\u00ebzve n\u00eb bulevardin kryesor t\u00eb qytetit ishin m\u00eb t\u00eb shkurtra. P\u00ebrpara televizorit, njer\u00ebzit prisnin t\u00eb d\u00ebgjonin lajmet e reja. Ato lajme nuk ishin d\u00ebgjuar kurr\u00eb. Kishte dit\u00eb q\u00eb fol\u00ebsja e televizionit njoftonte p\u00ebr qarkullim z\u00ebrash t\u00eb [&hellip;]","og_url":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/kafeja-tregim\/","og_site_name":"FjALA e LIR\u00cb - Arkivi","article_published_time":"2009-11-15T07:34:36+00:00","author":"admin","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Written by":"admin","Est. reading time":"44 minutes"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"Article","@id":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/kafeja-tregim\/#article","isPartOf":{"@id":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/kafeja-tregim\/"},"author":{"name":"admin","@id":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/#\/schema\/person\/3aa1163ef05469c496fc94e77611ada2"},"headline":"Kafeja &#8211; tregim","datePublished":"2009-11-15T07:34:36+00:00","dateModified":"2009-11-15T07:34:36+00:00","mainEntityOfPage":{"@id":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/kafeja-tregim\/"},"wordCount":8892,"commentCount":0,"publisher":{"@id":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/#organization"},"articleSection":["Let\u00ebrsi","Tregime"],"inLanguage":"sq-AL","potentialAction":[{"@type":"CommentAction","name":"Comment","target":["https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/kafeja-tregim\/#respond"]}]},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/kafeja-tregim\/","url":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/kafeja-tregim\/","name":"Kafeja - tregim - FjALA e LIR\u00cb - Arkivi","isPartOf":{"@id":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/#website"},"datePublished":"2009-11-15T07:34:36+00:00","dateModified":"2009-11-15T07:34:36+00:00","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/kafeja-tregim\/#breadcrumb"},"inLanguage":"sq-AL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/kafeja-tregim\/"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/kafeja-tregim\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"Kafeja &#8211; tregim"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/#website","url":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/","name":"FjALA e LIR\u00cb - Arkivi","description":"Arkivi 2009-2015","publisher":{"@id":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/#organization"},"potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/?s={search_term_string}"},"query-input":"required name=search_term_string"}],"inLanguage":"sq-AL"},{"@type":"Organization","@id":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/#organization","name":"FjALA e LIR\u00cb - Arkivi","url":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/","logo":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"sq-AL","@id":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/#\/schema\/logo\/image\/","url":"","contentUrl":"","caption":"FjALA e LIR\u00cb - Arkivi"},"image":{"@id":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/#\/schema\/logo\/image\/"}},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/#\/schema\/person\/3aa1163ef05469c496fc94e77611ada2","name":"admin","image":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"sq-AL","@id":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/#\/schema\/person\/image\/","url":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/wp-content\/uploads\/2012\/02\/arben_cokaj-120x150.jpg","contentUrl":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/wp-content\/uploads\/2012\/02\/arben_cokaj-120x150.jpg","caption":"admin"},"description":"Admin, Fjala e Lir\u00eb","sameAs":["https:\/\/fjala.info\/"],"url":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/author\/admin\/"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/366"}],"collection":[{"href":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=366"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/366\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=366"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=366"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/fjala.info\/2009-2015\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=366"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}