![\"Pre\u00e7](\"http:\/\/www.shkoder.net\/images\/fjala\/prec_zogaj.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
Pre\u00e7 Zogaj<\/strong>, 10.06.2010<\/em><\/p>\n Poeti \u00ebsht\u00eb rob i nderit. K\u00ebto fjal\u00eb jan\u00eb th\u00ebn\u00eb p\u00ebr poetin e madh t\u00eb Rusis\u00eb Pushkinin, kur ky u vra nga D’Antesi n\u00eb duel p\u00ebr nj\u00eb \u00e7eshtje nderi dhe krenarie. Jan\u00eb fjal\u00eb q\u00eb mund t\u00eb thuhen p\u00ebr \u00e7do poet t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb, n\u00eb \u00e7do vend, n\u00eb \u00e7do koh\u00eb.<\/p>\n Q\u00ebkurse Pushkini “u shemb krenar me plumb n\u00eb gji”, rreth dyqind vjet m\u00eb par\u00eb, vizitor\u00ebt e vepr\u00ebs dhe jet\u00ebs s\u00eb tijj n\u00eb gjith\u00eb bot\u00ebn, nuk m\u00ebnojn\u00eb t\u00eb mbajn\u00eb frym\u00ebn kur vin\u00eb te \u00e7asti fatal dhe t\u00eb mendojn\u00eb nj\u00eb gj\u00eb q\u00eb nuk ndodh kurr\u00eb: t\u00eb evitojn\u00eb fundin tragjik. “Mos jep duel, mos shko n\u00eb duel, D’ Antesi \u00ebsht\u00eb nj\u00eb hi\u00e7, ti je poet, ti je princ, ti je gjeni, neglizhoje, p\u00ebrbuze”!<\/p>\n Por nderi i poetit ka ven\u00eb n\u00eb l\u00ebvizje nj\u00eb mekaniz\u00ebm p\u00ebrj\u00ebts\u00ebsisht t\u00eb pakthyesh\u00ebm q\u00eb nuk njeh zgjidhje tjet\u00ebr, edhe po t\u00eb ndodhte mrekullia q\u00eb dueli t\u00eb rikthehej e t\u00eb rikthehej nga e para me mund\u00ebsin\u00eb e korrigjimit t\u00eb vazhdimit.<\/p>\n Pushkini nuk do t\u00eb ishte ai q\u00eb \u00ebsht\u00eb po t\u00eb kthehej prapa. Vdekja e tij q\u00ebndron denj\u00ebsisht p\u00ebrkrah poemave t\u00eb tij, si nj\u00eb kryevep\u00ebr me vete . Vepra dhe vdekja e tij udh\u00ebtojn\u00eb krahp\u00ebrkrah n\u00eb p\u00ebrjet\u00ebsin\u00eb e poetit.<\/p>\n Poeti dhe nderi jan\u00eb n\u00eb nj\u00eb lidhje e pandashme si rrezja me drit\u00ebn, si arsyeja me virtutin. Ku \u00ebsht\u00eb arsyeja \u00ebsht\u00eb virtuti. Ku \u00ebsht\u00eb poeti \u00ebsht\u00eb nderi. Pushkini \u00ebsht\u00eb rasti i manifestimit ekstrem t\u00eb k\u00ebsaj lidhjeje. Por at\u00eb e gjejm\u00eb t\u00eb shprehur si nj\u00eb ligj\u00ebsi an\u00ebmban\u00eb globit, n\u00eb forma dhe rrethana nga me t\u00eb larmishmet .<\/p>\n Shqip\u00ebria gjithashtu ka patur e ka “pushkin\u00ebt” e vet q\u00eb nuk kan\u00eb hezituar t\u00eb hedhin dorez\u00ebn kur i ka thirrur kushtrimi i rac\u00ebs. Nj\u00ebri prej tyre, ndoshta m\u00eb modesti, por edhe m\u00eb i ve\u00e7anti nd\u00ebrroi jet\u00eb dy dit\u00eb me par\u00eb , duke zgjuar n\u00eb udh\u00ebtimin e tij t\u00eb heshtur drejt banes\u00ebs s\u00eb fundit kureshtjen e papritur t\u00eb nj\u00eb shtypit t\u00eb p\u00ebrmalluar p\u00ebr madh\u00ebshtin\u00eb e thjesht\u00ebsis\u00eb.<\/p>\n \u00cbsht\u00eb Ndoc Gjetja, poeti lirik nga Lezha, nj\u00eb nga z\u00ebrat me te kulluar t\u00eb gjenerat\u00ebs s\u00eb viteve shtat\u00ebdhjet\u00eb, q\u00eb u ndihmua si shum\u00eb krijues t\u00eb tjer\u00eb t\u00eb talentuar t\u00eb periferis\u00eb nga Drit\u00ebro Agolli dhe i ndjeri Anastas Kondo.<\/p>\n Marrja e tij n\u00eb Tiran\u00eb dhe vendosja n\u00eb krye t\u00eb revist\u00ebs “Skena dhe Ekrani”, pa i ven\u00eb asnj\u00eb kusht poetit t\u00eb ri, p\u00ebrb\u00ebn momentin e afirmimit t\u00eb Ndoc Gjetjes si poet. M\u00eb tej, shohim nj\u00eb krijues i cili nd\u00ebrtoi n\u00eb trajektor\u00ebn e jet\u00ebs s\u00eb tij figur\u00ebn e nj\u00eb njeriu gjithnj\u00eb e m\u00eb t\u00eb t\u00ebrhequr, por q\u00eb rrezaton p\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb kan\u00eb t\u00eb b\u00ebjn\u00eb me t\u00eb thjesht\u00ebsin\u00eb, thell\u00ebsin\u00eb dhe madje edhe misterin e nj\u00eb feje, e nj\u00eb personifikimi.<\/p>\n Poezia e Ndoc Gjetjes do t\u00eb njihet e do t\u00eb studiohet m\u00eb mir\u00eb n\u00eb t\u00eb ardhm\u00ebn. Kur Shqip\u00ebria t\u00eb bjer\u00eb n\u00eb paqe dhe t\u00eb mos zgjohet p\u00ebr t\u00eb k\u00ebrkuar k\u00ebsmetin \u00e7do mengjes, si\u00e7 b\u00ebn tash njezet vjet, edhe jeta e tij, sikurse jeta e disa shkrimtar\u00ebve t\u00eb tjer\u00eb t\u00eb eklipsuar nga mediokriteti shkat\u00ebrrimtar i politik\u00ebs, do t\u00eb t\u00ebrheq\u00eb me shum\u00eb se deri sot v\u00ebmendjen e k\u00ebrkuesve, lexuesve, njer\u00ebzve n\u00eb p\u00ebrgjith\u00ebsi.<\/p>\n Do t\u00eb gjejm\u00eb n\u00eb personalitetin e tij di\u00e7ka nga fuqia morale e Diogjenit t\u00eb Sinap\u00ebs, nga vetmohimi i Jezu Krishtit, nga forca e heshtur e Erazmit, nga d\u00ebshp\u00ebrimi i Gjergj Fisht\u00ebs ……T\u00eb gjitha k\u00ebto, t\u00eb shkrira dhe t\u00eb tretura organikisht n\u00eb at\u00eb q\u00eb ishte autentike e tij, q\u00eb ishte “ndocgjetjane”, si\u00e7 thot\u00eb kritiku Tonin \u00c7obani.<\/p>\n Por un\u00eb do t\u00eb shkruaj sot p\u00ebr mortin e tij. Kam par\u00eb shum\u00eb njer\u00ebz, miq dhe t\u00eb panjohur, duke u p\u00ebrkulur para arkivolit t\u00eb tij me nj\u00eb p\u00ebrkushtim prekes q\u00eb nuk e shohim shpesh n\u00eb koh\u00ebn ton\u00eb.<\/p>\n Disa ishin lexues dhe adhurues t\u00eb poezis\u00eb s\u00eb tij. Por shum\u00eb prej tyre nuk ishin lexues dhe mund t\u00eb themi se nuk e dinin kush ishte si poet ai q\u00eb kishte vdekur. Kishin ardhur p\u00ebr t’ju p\u00ebrkulur nderit dhe ndershm\u00ebris\u00eb s\u00eb tij proverbiale. Rasti e kishte sjell\u00eb q\u00eb Ndoci t\u00eb thirrej p\u00ebr t\u00eb kryer disa vite detyr\u00ebn e kryetarit t\u00eb k\u00ebshillit t\u00eb rrethit t\u00eb Lezh\u00ebs.<\/p>\n Nuk kishte ardhur kurr\u00eb nj\u00eb si ai n\u00eb zyrat e larta t\u00eb rrethit. Dukej e pabesueshme q\u00eb n\u00eb epok\u00ebn e korrupsinit t\u00eb ngritur n\u00eb sistem ekzistonte nj\u00eb kryetar i pap\u00ebrlyer q\u00eb nuk e dinte \u00e7’ishte ryshfeti, nepotizmi, p\u00ebrfitimi p\u00ebr vete. T\u00eb gjith\u00eb n\u00ebpun\u00ebsit, t\u00eb gjith\u00eb sip\u00ebrmarr\u00ebsit, t\u00eb gjith\u00eb qytetar\u00ebt e tregojn\u00eb si nj\u00eb legjend\u00eb sjelljen e tij prej zyrtari t\u00eb lart\u00eb.<\/p>\n Ndoci ishte idhtar i pushtetit t\u00eb shpirtit dhe ashtu si Vasllav Haveli, \u00ebnd\u00ebrronte, jo n\u00eb kuptimin metaforik, utopik apo romantik t\u00eb fjal\u00ebs, por n\u00eb kuptimin e drejt\u00ebprdrejt\u00eb q\u00eb dimensioni shpirt\u00ebror t\u00eb zinte nj\u00eb vend q\u00ebndror n\u00eb aul\u00ebn e pushtetit, me q\u00ebllim q\u00eb drejtusit ta ndjejn\u00eb fatin e t\u00eb tjer\u00ebve si t\u00eb ishte fati i tyre Ndoc Gjetja e dha k\u00ebt\u00eb shembull n\u00eb nivelin dhe n\u00eb koh\u00ebn kur iu dha rasti.<\/p>\n Ai afirmoi pushtetin moral t\u00eb poetit, nj\u00eb gj\u00eb pothuajse e braktisur n\u00eb koh\u00ebn e ton\u00eb, dhe e arriti k\u00ebt\u00eb me sakrifica, me vetmohim, duke refuzuar gjith\u00e7ka q\u00eb nuk bashkjeton dot apo q\u00eb e tjet\u00ebrson natyr\u00ebn e drejt\u00eb. Ai rrezikoi t\u00eb harrrohej me ket\u00eb lloj refuzimi dhe n\u00eb fakt e vuri n\u00eb nj\u00eb prov\u00eb t\u00eb r\u00ebnd\u00eb koh\u00ebn ton\u00eb t\u00eb molepsur nga pragmatizmi.<\/p>\n Por vdekja e tij, me zgjimin e papritur, si n\u00eb pendim t\u00eb shtypit komb\u00ebtar dhe me p\u00ebrkuljen e sinqert\u00eb, si n\u00eb nj\u00eb falje t\u00eb vetvetvetishme t\u00eb njer\u00ebzve t\u00eb thjesht\u00eb, \u00ebsht\u00eb nje shenj\u00eb shpres\u00ebdh\u00ebn\u00ebse se shoq\u00ebria e vlerave nuk ka vdekur. Ishin shum\u00eb ata iu p\u00ebrkulen dhe “i shkruan” nd\u00ebrshm\u00ebris\u00eb s\u00eb poetit. Ishin t\u00eb gjith\u00eb miqt\u00eb e tij t\u00eb shkoll\u00ebs poetike dhe intelektuale t\u00eb Lezh\u00ebs. Ishte Drit\u00ebro Agolli me bashk\u00ebshorten e tij Sadijen.<\/p>\n Por nga zyrat e larta t\u00eb institucioneve dhe partive q\u00ebndrore nuk mb\u00ebrriti gjat\u00eb dit\u00ebs asnje telegram ngush\u00ebllimi, megjithese Ndoc Gjetja i kishte dhe i ka t\u00eb gjitha p\u00ebr t\u00eb merituar vemendjen dhe nderimet e larta. Vete Ndoci nuk do t’i pretendonte po t\u00eb ishte gjall\u00eb, por letersia q\u00eb ua propozon qyteteve dhe njer\u00ebzve si vler\u00eb ndersh\u00ebm\u00ebrie patjet\u00ebr q\u00eb e pretendon k\u00ebt\u00eb. Un\u00eb nuk mendoj se kemi shkuar aq posht\u00eb n\u00eb sferat e larta, saq\u00eb t\u00eb themi se ndershm\u00ebris\u00eb nuk ka kush ti shkruaj\u00eb.<\/p>\n E konsideroj m\u00eb tep\u00ebr nj\u00eb harres\u00eb nga marramendja, nj\u00eb n\u00ebnvler\u00ebsim k\u00ebshilltar\u00ebsh. Jetojm\u00eb nj\u00eb koh\u00eb kur r\u00ebndom edhe nderimi \u00ebsht\u00eb kryesisht elektoral, nganjeher\u00eb edhe demagogjik. N\u00eb k\u00ebt\u00eb konetekst, mungesa e telegrameve n\u00eb vdekjen e Ndoc Gjetj\u00ebs duket nj\u00eb harrim i p\u00ebrligjur . Ai nuk u vlen politikan\u00ebve p\u00ebr ineteresat e dit\u00ebs. Por i vlen vendit t\u00eb tij si emblem\u00eb nderi dhe ndershm\u00ebrie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Pre\u00e7 Zogaj, 10.06.2010 Poeti \u00ebsht\u00eb rob i nderit. K\u00ebto fjal\u00eb jan\u00eb th\u00ebn\u00eb p\u00ebr poetin e madh t\u00eb Rusis\u00eb Pushkinin, kur ky u vra nga D’Antesi n\u00eb duel p\u00ebr nj\u00eb \u00e7eshtje nderi dhe krenarie. Jan\u00eb fjal\u00eb q\u00eb mund t\u00eb thuhen p\u00ebr \u00e7do poet t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb, n\u00eb \u00e7do vend, n\u00eb \u00e7do koh\u00eb. Q\u00ebkurse Pushkini “u shemb krenar […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"yoast_head":"\n